Słodziakowy podnóżek - przed i po :)

Jak mówiłam, tak też uczyniłam :) tańcuję sobie dalej z turkusem :) Nela słusznie zauważyła, że można przedobrzyć, że za dużo turkusu i będzie źle. Zgadzam się z tym, dlatego bez obaw cokolwiek maluję staram się to robić z wyczuciem ;) Bielenie mebli wcale mi nie przeszło i tak uważam, że biel jest najlepszym tłem dla bogactwa innych barw. I tak a propos bielenia - kursik jaki umieściłam na blogu właśnie na ten temat jest najczęściej czytanym przez Was postem, do tej pory wyświetlono go 3 247 razy! Bielił ktoś z Was może tą metodą meble? Pytaliście mnie jak można zabezpieczyć taki mebel, ja z czystego lenistwa tego nie robiłam, ale można zakupić lakier matowy na bazie wody (taki do zabezpieczania akrylu) i myślę, że będzie ok ;)

Wracając do tematu, jakiś spory czas temu, w tej mojej polskiej klamociarni kupiłam podnóżek za 10zł. Nie wyglądał zbyt ładnie, brudne nóżki i ten dziwny niebieski materiał:

Przeleżakował swoje w garażu u Mamy i w końcu go zabrałam do Norwegii. W sumie to przeszkadzało mi używanie przez D. innego "niestylowego" (czyt. nie w moim stylu :P) podnóżka, a żeby się go pozbyć ;) musiałam skombinować coś w moim stylu :))) Wzdychałam sobie wcześniej do kawałka materiału w ptaszki, a że maszynowo to ja jeszcze nieszyjąca jestem, chciałam go jakoś wykorzystać, żeby biedak nie leżał gdzieś poza zasięgiem mego wzroku :P

Podnóżek pomalowałam na turkusowo. Wymieniłam starą gąbkę na taką podusię, którą miałam z innego mebla, była za długa więc ją ucięłam.

I obłożyłam tkaninką wyżej wspomnianą. Użyłam takera - między taboretem a podusią jest dykta do której właśnie przymocowałam materiał za pomocą zszywek. Sama dykta przykręcona jest na śruby od spodu. I takie cuś mi wyszło:

Słodziak jak nic! ;)

I teraz możemy sobie "ładnie" leżeć przed TV ;)

A to jeszcze nie jest ostatni taniec z tą farbą ;)
Udanego weekendu!
Dagmara :)

Wieczorny spacerek nad fjordem

Witajcie! :)
Jestem miło zaskoczona, że chcecie więcej zdjęć z Norwegii, okolicy w której przyszło nam żyć ;) Czy czuję się jak na ciągłych wakacjach? nie-e, bo oprócz przyjemności nadeszły obowiązki :P Jak się jest gdzieś na wakacjach, to z reguły człek odpoczywa ;)

(A propos z kalendarza: "Wypoczynek jak wszystko, kończy się zmęczeniem." - Alexandre Dumas :)

A jak zaczynamy mieć coś na co dzień, to już nie jest takie przyjemne, tak jak z tym powiedzeniem: "Gdyby ciągle byłoby się szczęśliwym, nie sprawiałoby to żadnej przyjemności". Oczywiście doceniam piękno natury i zachwycam się nim na nowo, zwłaszcza teraz jak znów zrobiło się zielono :)

Także kilka zdjęć - dla tych, którzy chcą zobaczyć troszkę norweskich krajobrazów. A konkretnie to przedstawiam Wam plażę w Vikhammer, miejscowości w której mieszkam :) (Do Trondheim mamy jakieś 15-20 min samochodem.) A wieczorny spacerek, bo zdjęcia były robione miedzy 20.00 a 21.00 :)

Zapraszam! 

Aktualnie był odpływ:

Na takiej górce mieszkamy :) więc do wody mamy kawałeczek:

Pozdrawiam z troszkę burzowego dziś Vikhammer,
Dagmara :)

W stronę wodospadu

Witam :)
Na wstępie dziękuję za wszystkie komplementa odnośnie naszej szafy! Bardzo, bardzo mi miło, ze Wam się podoba :))) Wszystkim, którzy zastanawiali się nad podobnym czynem, życzę odwagi ;) Jeśli tylko lubicie ten kolor na pewno nie będzie Wam źle w jego towarzystwie :)

Aktualnie kończy mi się długi weekend, norweska "majówka". Dzisiaj Norwegowie obchodzą Święto Konstytucji, ale o tym jeszcze będzie ;) Dawno nie było wycieczek i norweskich krajobrazów na blogu? Myślę, że wycieczkowy okres czas zacząć :) W niedzielę wybraliśmy się z moim Małżonkiem na wycieczkę, zobaczyć wodospad, który mieści się niedaleko naszej miejscowości, w Hommelviku, a który to przez przypadek odkryliśmy rok temu, jadąc sobie po okolicy samochodem. A że byliśmy wtedy tylko w "klapeczkach" to do wodospadu nie dotarliśmy, teraz nadrobiliśmy straty :)

Atrakcje spotkane po drodze ;)

Wodospad dzielił się bodajże na trzy części i aby zobaczyć każdą, musieliśmy sobie trochę po lesie pochodzić :) Raz pod górę, a raz z górki. I tajemniczy las dookoła.

A przy wodospadzie "padało" ;)

Takie piękne okolice nas otaczają:

Pozdrawiam serdecznie,
Dagmara :)

Szafa - przed i po :)

Witam wszystkich czytelników :)
Jednak wykrzesałam trochę czasu na swoje przyjemności, jakimi są aranżacje mieszkanka, zmienianie oblicza przedmiotom ;) Z Polski przyjechałam z kubełkiem turkusowej farby, już dawno temu miałam ochotę zmalować coś na ten kolor :) A tak tylko śliniłam się do zdjęć widzianych w sieci, gdzie ktoś pokazywał np białe wnętrza i turkusowe akcenty - no miodzio! :)

Pod pędzel (a raczej gąbkę ) poszła nasza szafa, o której wcześniej pisałam tu. Od niedawna stoi w innym miejscu dużego pokoju. Mój Tato od jakiegoś czasu z nami nie mieszka, wrócił "ratować" polską gospodarkę, ale obawiam się, że może szybko tu wrócić... My mamy "w końcu" ;) duży pokój dla siebie i to w nim stoi kredens i tam na razie próbuję stworzyć DUSZĘ wnętrza ;) Efekty mojej pracy oczywiście będą się tu pojawiać :) Szafa - przed:

I szafa "po":

Nie powiem, miałam trochę obaw, bo szafa to kolos i machnięcie ją na kolor jakim jest turkus, narzuca już kolorystkę wnętrzu. Na szczęście można i tak różnymi dodatkami bawić się w aranżowanie pokoju :) Turkus będzie królował, ale chyba mi to nie przeszkadza, bo uwielbiam ten kolor! :)
Kiedyś w moim panieńskim jeszcze pokoiku, który dzieliłam z siostrą, także pomalowałam stolik i komodę na podobny kolor (niestety nie mam zdjęć przy sobie, aby Wam pokazać).

Do szuflad przykręciłam zegarowe uchwyty

A samą szafę ozdobiłam także różanymi wianuszkami które

zrobiłam z "przydasi", których używam do robienia kartek

i zawiesiłam je na drzwiach za pomocą żyłki

No i: "Pięknie jest..." :)

Uprzedzając jakiekolwiek pytania: szafę pomalowałam dwa razy, turkusowym akrylem - półmat, tam gdzie widać jaśniejszy kolor, rozcieńczyłam farbę turkusową 1:1 z białą :) i tą jaśniejszą barwą mam zamiar zmalować jeszcze kilka mebelków ;)


Pozdrawiam życząc  miłego weekendu!
Dagmara :)

Tusen takk! :)

Tusen takk z norweskiego oznacza po prostu tysięczne dzięki :)
A złożyło mi się na podziękowania i przy okazji przeprosiny, że tak późno dziękuję ;) ale uwierzcie mi - nie miałam kiedy zrobić zdjęć i czasu by coś tu skrobnąć. Także nadrabiając straty:

- Dziękuję za wszystkie życzenia świąteczne!!! :)

Święta minęły strasznie szybko, jak sen... pozostało mi trochę zdjęć rozkwitającej wiosny ;) z polski. Do Norwegii wiosna przyszła (!!!) ale ociągając się nieco i dopiero teraz drzewka pomału się zaczęły zielenić :) Mówię tutaj o okolicach Trondheim, bo w Oslo to podobna pogoda jest do tej polskiej. Nawet muszę Wam powiedzieć, że letnią pogodę mamy w tej chwili :) i pomału zaczynają się białe noce! o godz 0.30 jest jeszcze widnawo na dworze i to mi się podoba, bo ciemna zima jakoś nie przypadła mi do gustu :P

Te piękne ukwiecone drzewka to jeszcze złapane obiektywem z Polski (pewnie dawno przekwitły, a tu jeszcze nie kwitną)

- Dziękuję za karteczki z świątecznymi życzeniami :* Elle, Mili i Ushii (choć od Uli doszła po świętach - jak się dowiedziałam od teściów, więc karteczką się nie pochwalę)

- Dziękuję Mili za przeprześliczny organizer!!! który uszyła specjalnie dla mnie. Naprawdę nie mogę się nim nacieszyć! Jest tak precyzyjnie wykonany :) i te połączenie koronki z lnem, które uwielbiam :) Dziękuję po stokroć :***

- Dziękuję Myszce za gazetkę i prezenty również ręcznie wykonane - piękny woreczek:

I broszkę, której kunszt podziwiam ciągle :***

Przy okazji podaję przepis na szybki deser, pewnie nie jednemu znany jako kolorowy sernik na zimno ;)
- 4 serki homogenizowane waniliowe
- galaretka o smaku jaki lubicie, u mnie malinowa :)

Należy rozpuścić galaretkę w gorącej wodzie ( jakieś 200 ml) i do tego dodać serki - roztrzepać trzepaczką całość, potem przelać do salaterek i wstawić do lodówki do czasu aż masa stężeje :) Następnie WKUSZAĆ ze smakiem ;)

Za mną stresujący dzień, który jakoś przeżyłam ;) niestety takowe mnie jeszcze czekają przez najbliższy czas, wiec proszę trzymajcie kciuki! Dlatego też nie wiem z jaką częstotliwością będę się tu pojawiać, ale będę! ;)
Dziękuję jeszcze raz za wszystko, za to, że jesteście! :)
Dagmara :)