Pod norweskim niebem

Coś się kończy, a coś zaczyna...

2012-02-02T21:35:00.000+01:00

I tak oto mamy już luty. 31-ego stycznia byłam ostatni raz w pracy. Upiekłam sernik na pożegnanie - a co tam, polski smak ;) Tutaj w Norwegii można kupić np w restauracji coś a'la sernik, zwany "ostkake", ale nie miałam okazji go próbować, więc nie mam pojęcia jak smakuje, na pewno inaczej, bo robiony jest (z tego co słyszałam) na serku Philadelphia i też nie wszyscy Norwedzy go znają...

Zostałam mile zaskoczona, bo na pożegnanie od szefowej i dziewczyn z pracy dostałam uroczy kocyk dla naszej dzidzi - z jednej strony szary, z drugiej strony biały - w zwierzaczki :> (88% wełny i 12% bawełny)

"Dla ciebie mały przyjacielu!" :)))

Oczywiście z zaznaczeniem, że muszę je koniecznie odwiedzić z maleństwem ;)

Coś też dla "mamusi" - kolczyki:

Miło było usłyszeć, że będą tęsknić...

Luty przeznaczyłam sobie na realizację moich planów. Spisałam je na kartce ^_^ lista dłuuuga, a luty krótki ;) (dobrze, że dzień coraz dłuższy). W każdym pomieszczeniu naszego mieszkania jest coś do skończenia, dlatego za wiele nie pojawia się na blogu - bo robimy trochę tu, trochę tam... Ale pomału robi się "dagmarowo" ;) i mam nadzieję, że uda mi się pokazać efekty. Tak, tak o sypialni pamiętam :) tylko jeszcze trochę...

Udanego lutego!
Dagmara :)

Świeczniki - przed i po

2012-01-29T12:00:00.000+01:00

Jakiś czas temu udało mi się kupić świeczniki, po sporej przecenie :) Są wykonane z jakiegoś tworzywa, i były pomalowane na złoto. Złoto? fajnie wygląda z czerwienią i na Boże Narodzenie.

Chciałam aby miały jakiś neutralny kolor, by można ich było używać cały rok :) Pomyślałam o metodzie suchego pędzla, choć trochę się bałam co mi z tego wyjdzie...

Efekt: zadowalający :)))

I turkus wraca do łask ;) trochę mi się przejadł wcześniej, ale ja mam fazy na kolory, wiosną wróci znowu róż... a może już pomału wraca? :) Jestem na etapie wykańczania naszej sypialni, gdzie będzie też kącik dziecięcy (tzn łóżeczko itp) i tak tyci, tyci różu się pomału wkrada :) może uda mi się wkrótce pokazać efekty.

Miłej niedzieli!
Dagmara :)

Wzorki do schrupania

2012-01-20T20:05:00.002+01:00

A mowa o krumkaker :) norweskich ciasteczkach / wafelkach o których pisałam tutaj - klik. Dzięki temu, że napisałam post o goro i krumkaker to się dowiedziałam, że można kupić w sklepie elektryczne maszynki do wypiekania takich cudów :))) Niestety, czyszcząc swoje "żelazka" z rdzy spowodowałam ich większe zardzewienie :/// a coca-cola jako środek na ową korozję - to pic na wodę! Rdza znika, ale na chwilę...

Z resztą, teraz nie ma takich pieców, by wypiekać takie rzeczy w domu, a na indukcji nie próbowałam... Na szczęście unowocześnienia techniczne uproszczają sprawę domowych krumkaker. Jakiś czas temu kupiliśmy z moim Mężem, maszynki do goro i zawieźliśmy naszym rodzinkom - by mogli sobie dawkować takie specjały w PL ;) a na Sylwestra upiekłam owe wafelki i się zdziwiłam, że zniknęły od razu ;)

A tak wygląda moja maszynka do krumkaker (dla tych co mieszkają w NO - można je kupić np w "expercie"):

Tłumaczyłam sobie przepis dołączony do maszynki i co ciekawe w norweskim przepisie mowa jest o dodaniu mąki ziemniaczanej, a w tłumaczeniu angielskim - o mące kukurydzianej... O.o

Krumkaker

Receptura:

125g margaryny
125g cukru
3 jajka
150g mąki
2 łyżki mąki ziemniaczanej
1 łyżeczka proszku do pieczenia
1 łyżeczka kardamonu

Utrzeć margarynę z cukrem, jajkami, mąkami i proszkiem do pieczenia. Na koniec dodać kardamonu.

No iiiiii - już po raz drugi robiłam wg przepisu w którym masa wychodzi strasznie gęsta :/ Jak to nalać łyżką??? próbowałam i nie wyszło. Dodałam jeszcze jedno jajko, ale masa była dalej gęsta :/ Jakiś czas temu jak robiłam, to dolałam mleka (no i się dowiedziałam od Ushii, że wodę powinnam, bo mleko powoduje, że robią się naleśniki) i wtedy były faktycznie sflaczałe :/ więc teraz dodałam ze 3 łyżki wody - i pomogło :)

Zauważyłam też, że najlepiej rozgrzać maszynkę, a potem należy ustawić pokrętło na mniejszą moc - i piec wafelki dłużej do złotego koloru - wtedy wyjdą pysznie chrupiące :)))

I tak mamy o to wzorki do schrupania :))) mój Mąż je uwielbia (a na początku marudził, że chcę takie cacko do wypiekania - bo po co mi? taaa... ;)

Na początku można je formować, na specjalnym wałeczku, albo wkładając do miseczki - a potem napełniać np lodami :)

Powyżej - niesproszkowany kardamon - który nadaje specyficzny smaczek większości norweskich wypieków.

No to mamy w końcu weekend! :) a więc udanego!
Dagmara :)

Stare krzesło z rzeźbieniem

2012-01-18T13:24:00.000+01:00

Jak to u mnie bywa - nabrało mocy urzędowej :) i można je teraz wynosić na salony ;) albo raczej pokazać na blogu ;) No i stara śpiewka: kupione w norweskiej klamociarni, lekko ponad rok temu za 100kr. Wyglądało tak:

Trochę rozklekotane, z beznadziejnym skórzanym siedziskiem, które do niego nie pasowało. Ale i tak ujęło mnie za serducho ;) te rzeźbienie - miodzio! Swoją drogą - sama kiedyś rzeźbiłam w drewnie :) może kiedyś o tym napiszę jeszcze... i jeszcze coś wyrzeźbię... Także sentyment mi pozostał i zwracam uwagę na takie detale - a ten - piękny jest! :))) no i nóżki i całość - można sobie powzdychać, a że żaden Ludwiczek w moje ręce jeszcze nie wpadł, to trzeba się cieszyć tym, co się ma :)))

Zastanawiałam się, co z nim zrobić (chciałam wyszlifować i wetrzeć trochę bieli) ale stanęło na tym, że je tylko obszlifowałam i zostawiłam takie - bo efekt mi się spodobał :) w wielu miejscach jest niedoszlifowane, i widać ciemniejsze miejsca - być może bejcy, albo starego lakieru, ale przez to uwypuklone są rzeźbienia i frezy. W miejscu siedziska - gąbka, watolina i surówka lniana.

Dziś zaczynamy 31 tydzień ciąży :) czas od środy do środy pędzi mi niesamowicie szybko. Na wiosnę ma nas być troje :) iiii ja nie chcę jeszcze wiosny :P (się zaczęło coroczne marudzenie blogowe...) Chcę jeszcze tej białej zimy, czasu na pewne przygotowania. Z jednej strony każdy marudzi, że chciałby już wiosny, ale tak to nikt nie lubi uciekającego czasu... i zarzucania mu, że nie potrafi żyć chwilą obecną...

Mówi się, że: "Oczekiwać przyjemności, też jest przyjemnością" :) Więc to takie moje małe przyjemnostki na teraz:

Pozdrawiam,
Dagmara :)

A u nas zima...

2012-01-09T20:14:00.000+01:00

Po trzech tygodniach urlopowania się w Polsce - wróciliśmy. Iiii "nie ma jak w domu" :) Fajnie jest odwiedzić rodzinkę i znajomych, ale jednak nasze miejsce jest już tutaj. Jak mówi znane powiedzenie "Wolnoć Tomku - w swoim domku" i samo posiadanie mieszkania człowiek docenia, zwłaszcza wtedy, gdy wyjedzie na trochę ;)

Z ojczystego kraju wróciłam z mnóstwem porad i książek odnośnie wychowania dziecka. Niesamowite jak niektórzy ludzie potrafią wpłynąć na nas negatywnie lub też pozytywnie właśnie w związku z pojawieniem się małej istoty w naszym życiu. Ciągle jesteśmy obserwatorami, ktoś np obserwuje mojego bloga, ja obserwuję innych blogi, ale też i życie jakie toczy się dookoła mnie, z tego co widzę - wyciągam dla siebie to, co mi odpowiada. Jak jedni ludzie potrafią zniechęcić nas do mienia dziecka (bo sobie nie radzą...), tak na szczęście okazuje się, że drudzy potrafią nas mile zaskoczyć - widzę, jak wiele zależy od nas samych!

Wiem, że na wielu blogach, już ten cytat się pojawiał, ale pewnie znajdą się i tacy, którzy go nie znają:

"Dzisiejsze nieśmiałe dziecko, to to, z którego wczoraj się śmialiśmy.
Dzisiejsze okrutne dziecko, to to, które wczoraj biliśmy.
Dzisiejsze dziecko, które oszukuje, to to, w które wczoraj nie wierzyliśmy.
Dzisiejsze zbuntowane dziecko, to to, nad którym się wczoraj znęcaliśmy.

Dzisiejsze zakochane dziecko, to to, które wczoraj pieściliśmy.
Dzisiejsze roztropne dziecko, to to, któremu wczoraj dodawaliśmy otuchy.
Dzisiejsze serdeczne dziecko, to to, któremu wczoraj okazywaliśmy miłość.
Dzisiejsze mądre dziecko, to to, które wczoraj wychowaliśmy.
Dzisiejsze wyrozumiałe dziecko, to to, któremu wczoraj przebaczyliśmy.

Dzisiejszy człowiek, który żyje miłością i pięknem, to dziecko, które wczoraj żyło radością."

— Ronald Russell

Gdy moim znajomym, czy rodzinie rodzi się dziecko - lubię pisać te słowa w kartce z życzeniami. Tyle kryje się w nich mądrości, szkoda tylko, że nie wszyscy potrafią je zrozumieć... Tak mnie na przemyślenia wzięło ;)

Skoro nie było nas aż 3 tygodnie - prace domowe stanęły w miejscu. Wraz z nowym rokiem musimy wziąć się za dalsze "robótki", by zdążyć przed narodzinami naszego maleństwa :)

W PL śnieg był tylko dwa dni, tu na całej połaci śnieg! :) Gdybym miała ponarzekać jeszcze ;) to na te ciemności niestety :P i tak zaczęło robić się widniej w Norwegii, ale mimo wszystko dobrą godzinę później z rana robi się widno i ciemno robi się godzinę szybciej :/ i sam dzień taki mroczny jest - uroki mieszkania w Norwegii... ;)

A poniżej pokazuję uroczy domek, który stoi sobie w naszej okolicy - ach te ażurki! :)

Pozdrawiam z białej Norwegii,
Dagmara :)

Kiedy rok cyfrę zmienia

2012-01-01T16:32:00.000+01:00

Witam wszystkich w 2012 roku! :)
Jak popatrzę wstecz, na ten już miniony 2011, mogę śmiało stwierdzić, że był to dla nas bardzo dobry rok! :)
Szczerze powiedziawszy nigdy nie analizuję minonych i nie mam postanowień na nowy rok (to chyba z lenistwa, albo zapomnienia ;) Ale marzyć, zawsze marzę "Bo kto wie, czy za rogiem, nie stoją anioł z Bogiem..." ;) i marzenia jakoś się pomału spełniają :) Ale też mam na uwadze powiedzenie "Uważaj o co prosisz Boga, bo może spełnić Twoje marzenie" ;)

Moje Drogie - w tym 2012 roku chciałabym Wam życzyć Wiary (wszelako pojętej), odwagi w realizacji swoich marzeń, super pomysłów na życie i ich realizacji! No i zdrowia :) dla Was i Waszych bliskich! Dziękuję za miniony rok "blogowy" i zapraszam w tym nowym :) Miło mi, że jesteście :)

Dagmara :)

P.S. Dziękuję za życzenia od Was :*

Pijaczek i julegave

2011-12-30T15:17:00.000+01:00

Witam poświątecznie w przedostatni dzień starego roku :)

Na wstępie dziękuję za wszystkie życzenia świąteczne i kartki jakie dostałam od Jagi, Elle, Ushii i Marty Kuternowskiej :*** (wszystkie ręcznie robione!!! tym bardziej doceniam, ja niestety w tym roku dałam plamy...)

Święta minęły jak zwykle szybko i nie wiadomo kiedy... zaraz po się rozchorowałam i jeszcze sobie chrypię, a myślałam (naiwnie), że uda mi się ciążę przebyć bez chorowania :P Spokojnie - nie biorę żadnych leków i o dziwo szybciej mi mija choróbsko, niż jak z reguły coś brałam.

Jutro ostatni dzień 2011 roku i pewno każdy z tej okazji coś tam pichci ;)

Może nie wszyscy jeszcze jedli/robili takie ciasto jak "Pijaczek"? Jak dla mnie niebo w gębie ;) Robiłam je na te święta i szczerze polecam! :)

Ciasto "Pijaczek"

RECEPTURA:

Składniki:

1 szklanka maku
6 jajek (oddzielić żółtka od białek)
1/2 szklanki wiórków kokosowych
1 szklanka mleka
3 łyżki mąki
kostkę masła
biszkopty
polewa
płatki migdałowe
wódka rozrobiona w esencji herbacianej / woda z sokiem z cytryny

Wykonanie kremu:
1/2 szklanki mleka zagotować z 1/2 szklanki cukru. Resztę mleka wymieszać z 6 żółtkami i 3 łyżkami mąki, wlać do wrzącego mleka. Gotować aż masa zgęstnieje (cały czas mieszając, by się nie przypaliło). Odstawić do wystygnięcia i zabieramy się za wykonanie ciasta.

Wykonanie ciasta:
Ubijamy 6 białek ze szczyptą soli. Wsypać pół szklanki cukru, szklankę maku i 1/2 szklanki wiórków kokosowych - wymieszać. Wyłożyć na blachę posmarowaną tłuszczem i piec 20 min w 180'C.

W tym czasie ucieramy zimny krem z masłem. Wykładamy na upieczone, wystudzone już ciasto. Na kremie układamy okrągłe biszkopty - skrapiamy je wódką rozrobioną z esencją herbaty.* Całość polewamy czekoladą (ja topię 2 tabliczki z odrobiną mleka) i posypujemy płatkami migdałowymi. Wstawiamy do lodówki i najlepsze jest na następny dzień :)

* ofkors, w ciąży alkoholowi mówię zdecydowanie NIE (czego niestety nie wszyscy potrafią zrozumieć... O.o pytając po raz setny, czy się nie napiję drinka, likieru itp. eh, szkoda gadać... Myślę, z resztą, że w dzisiejszych czasach, proponowanie alkoholu, kobiecie w ciąży jest wielkim nietaktem...) biszkopty więc, nasączyłam wodą z sokiem z cytryny - ku uciesze mojej sis, której jakoś wódka w cieście nie pasi ;) Więc - jak wolicie ;)

Smacznego!

Przy okazji pochwalę się jednym z prezentów :)
"Julegave" to z norweskiego prezent bożonarodzeniowy, jaki dostałam niespodziewanie w pracy - od Norweżki - Kariny (którą z resztą bardzo polubiłam, bo mimo bariery językowej, dobrze się rozumiemy i myślę, że nadajemy na podobnych falach ;)

Prezent otworzyłam dopiero w domu i bardzo się wzruszyłam! W środku małego zawiniątka było lusterko z rzekomo moją podobizną ;) z dzieciątkiem w brzuchu - na odwrocie. Czyż nie jest piękne??? :) Lubię takiego typu obrazki, ten jest autorstwa Anne - Julie Aubry - a tutaj jej blog - klik (muszę sama obejrzeć ;)

Na razie w tym roku się żegnam :) życząc udanego Sylwestra - czy będzie hucznie obchodzony na imprezie, czy też w domowych pieleszach - jak wolicie :)

Dagmara :)

Święty Czas

2011-12-24T15:40:00.000+01:00

Słyszysz jak wiatr życzenia niesie?

Hula po polach i szumi w lesie,

Jak stuka w okna, wchodzi w kominy

I obserwuje dziecięce miny?

Jeśli to słyszysz, to zamknij oczy,

Niech świat z dzieciństwa znów w życie wkroczy.

Poczuj makowca zapach wspaniały.

Zobacz za oknem, świat cały biały.

Już karp się smaży, kompot gotuje,

Mróz znów na szybach kwiaty maluje,

A Ty radosny z iskierką w oku,

Szukasz Gwiazdora, czekasz do zmroku.

Teraz, choć wiosen trochę przybyło,

To wiatr ten sam, szumi nam miło.

Ja razem z wiatrem ślę Wam życzenia,

Niech się Wam spełnią wszelkie marzenia,

A pierwsza gwiazda świecąc o zmroku

Niesie Wam radość w tym Nowym Roku.

Wszystkim odwiedzającym blog "Pod norweskim niebem" życzę zdrowych, spokojnych świąt Bożego Narodzenia :)

Dagmara :)

Wyniki zabawy

2011-12-20T22:13:00.000+01:00

Witam spod polskiego nieba :)
I na wstępie przepraszam za opóźnienie w losowaniu - cóż, życie ;) odwiedziny, zakupy itp. Ale właśnie pociełam karteczki z chętnymi do zabawy :) i muszę zaznaczyć, że okroiłam trochę chętnych, ze względu na to (proszę mnie nie zrozumieć źle), że chciałam obdarować kogoś kto tu zagląda - i zostawia po sobie ślad :) bo w końcu dzięki takim osobom blog żyje ;) Przy okazji dowiedziałam się, kto jednak z książki nie byłby zadowolony - gdybym komuś, zamiast tej zabawy, chciała zrobić niespodziankę :P

I tym oto sposobem posiadaczką książki "Vintertid" stała się:

Qra Domowa :)

Której serdecznie gratuluję!!! :)
I proszę o podanie adresu do wysyłki na mojego mejla:
dagoma@op.pl

P.S. Coś zimowo w naszych rejonach to nie jest :/ ja już nie chcę wytykać palcami - kto rok temu psioczył strasznie na ten śnieg :P No mówię Wam Pani Zima się pogniewała i tyle :/

P.S. 2 Po ponownych badaniach USG zaczęłam odważniej kupować różowe rzeczy ;) Ale i tak mnie przeraża dostępna w sklepach pstrokacizna i nieładność ubranek...

Pozdrawiam i życzę udanych przygotowań do świąt Bożego Narodzenia,
Dagmara :)

Pierniczki

2011-12-15T22:10:00.000+01:00

Nie ma to jak dzień wolny od pracy ;) wizyta u lekarza w czasie ciąży i człek się cieszy "wolnością" :) którą przeznaczyłam na pierniczenie dzisiaj. Przyznaję się bez bicia - pierniczki piekłam z ciasta kupionego w ikea. No bo tak wyszło, że rok temu domek z piernika też był z tego ciasta, a robiłam uprzednio z własnego i coś mi nie powychodziło... Źle się jednym zdaniem zabrałam za domek, bo to był pierwszy raz... W tym roku chciałam zrobić stajenkę, no i zrobiłam. "Stajenka licha" taka, że jej nie pokażę :P Mam gotowe figurki z porcelany i pod nie obmierzyłam stajenkę i po wycięciu ścianek okazało się, że mam za mały piekarnik :((( i jedna ściana się nie upiecze... Po kombinacjach alpejskich wyszło na to, że architekt ze mnie marny ;P bo mi trochę konstrukcja siadła, albo raczej jej brak... No i nie będzie stajenki eh... Ale za to są śnieżynki i koniki na biegunach, które powiesiłam na wieńcu w salonie:

A więc przy okazji kawałek więcej salonu widać ;) i jak widać - na ścianie jeszcze nic nie wisi, a mnie już horror vacui (lęk przed pustką) prześladuje... Hmm no cóż dopiero w Nowym Roku coś na to zaradzimy, bo pojutrze już lecimy odwiedzić rodzinkę :)))

I moje podusie salonowe. W razie pytań o tą białą w czarne wzorki - taka była kupna, (nie bawiłam się w żadne nadruki) dostałam ją.

Choinki w domu nie mam, za to krzaczek dostał światełek i bombek - serduszkowych w starym stylu i muchomorkowych i robi za choinkę - by po powrocie z PL mieć choć trochę, namiastkę świąt...

Pozdrawiam,
Dagmara :)

12-go, 12-go :)

2011-12-12T12:31:00.001+01:00

Jak co roku o tej porze, na 12 dni przed Wigilią :) Lubię ten dzień :) bo jest to dzień moich imienin :))) I gdyby ktoś powiedział, że lubi się miesiąc w którym się urodziło, to ja zdecydowanie wolę ten imieninowy - grudniowy :) Gdy dookoła pachnie już pierniczkami, mandarynkami - którymi się ostatnio zajadam - no pyszne są ;) Gdy biało na dworze - u nas już zima - przyszła na moje życzenie ;) i dobry tydzień mamy biało za oknem :) Trwa radosny czas oczekiwania na Boże Narodzenie.

I z tej okazji chciałam obdarować Kogoś książką pt: "Vintertid - oppskrifter, ideer & inspirasjon" (Zimowy czas - przepisy kulinarne, pomysły i inspiracje).

Książka pełna pięknych zdjęć!!! :) Skandynawskich klimatów i przepisów na zimowe potrawy (tu polecam osobie, którą wylosuję - jeśli nie zna norweskiego np google tłumacz - choć nie do końca dobrze tłumaczy, ale zawsze coś ;)

Prezentem chciałam obdarować Kogoś, kto na pewno lubi skandynawskie klimaty i z książki byłby zadowolony. Z racji tej, iż dzięki blogowi nawiązałam wiele sympatycznych znajomości, chciałabym aby książka trafiła w ręce "znajome". Czyli do Sympatyka mojego bloga, który zostawiał tu dotychczas komentarze :)

Zapraszam :) i na wpisy pod tym postem czekam cały tydzień do niedzieli, w poniedziałek 19-go losowanie.
Jedno małe ale - Z chęcią się dowiem, gdzie spędzacie tegoroczne święta Bożego Narodzenia? Ja, jeszcze nie na nowym mieszkanku, tylko w ojczystej krainie ;) u mojej i mojego Małżonka rodziny.

Pozdrawiam i wszystkim Dagmarom życzę spełnienia marzeń!
Dagmara :)

... i nie zapomnij o mojej skarpetce...

2011-12-05T16:15:00.003+01:00

Szukając mieszkania do kupna, moje hmm nazwijmy to "priorytety" zaczynały się pomału zmieniać. Stwierdziłam, że chyba jednak nie chcę mieszkać w domku jednorodzinnym haha... (co i jak? dlaczego? pozostawię to na razie dla siebie ;). Mieszkamy w domku czterorodzinnym, gdzie są dwa mieszkania na dole i dwa na górze. Jak zdjęcia na tarasie przedstawiały - domek bordowy jak się patrzy ;) typowo norweski :) choć mieliśmy mieszkać w żółtym... ale wyskoczyły pewne różne dziwne takie po drodze i jest bordowy i mieszkanie ma więcej plusów, niż to, w tamtym domku. Więc problemy problemami, ja tam wiem, że nic nie dzieje się bez powodu i tam na górze, Ktoś nad nami czuwa :)

Jednym z moich spełnionych marzeń, to posiadanie kominka. No ok, nie jest to kominek tylko piecyk (?), mniejsza o to, dla mnie będzie kominkiem :) i ważne, że możemy sobie usiąść przed nim na sofie, posłuchać trzaskających płomyków, poczuć zapach drewna i dobywającego zeń się ciepełka. Drewutnia już pełna i czeka na zimę. No właśnie, Pani Zimo, gdzie Pani?

Kącik jeszcze nie gotowy do pokazywania, no ale nie mogłam się powstrzymać, więc proszę przymknąć oko na tzw drugi plan ;) Jutro Mikołajki, radosny dzień dla tych malutkich jak i dla tych dużych ;) - warto pamiętać o małym drobiazgu dla najbliższych ;) i tak mi się nasunął tekst francuskiego utworu świątecznego...

Petit Papa Noël
Quand tu descendras du ciel
Avec des jouets par milliers

N'oublie pas mon petit soulier...

Mały Święty Mikołaju

kiedy zejdziesz z nieba

z tysiącem zabawek

nie zapomnij o moim małym buciku...

Petit Papa Noël - Tino Rossi (kliknij na tytuł i posłuchaj)

P.S. Kształt kominka mi się podoba, w żółtym domku był brzydki :P więc to np jeden z plusów tego mieszkania :)

Pozdrawiam,
Dagmara

Kredens w czerwieni i kalendarz adwentowy

2011-12-04T01:09:00.000+01:00

Pomału, pomalutku dochodzimy do jakiegoś ładu :)
Czas pędzi nieubłaganie i nastał już mój ulubiony miesiąc. A mam wrażenie, że listopad ktoś mi ukradł z życiorysu... Śnieg pięknie wyglądał, ale już stopniał :/ Czekam na następną dawkę zimy, w końcu grudzień mamy nie? ;)

Udało mi się urządzić kawałeczek pokoju w salonie. Kredens w adwentowo-świątecznej oprawie:

Ostatnio oczywiście zajęłam się tym "co nie trzeba" ;) i odnawiałam kalendarz adwentowy, kupiony po przecenie z 200 kr na 50 kr dawno temu - bo w styczniu. Zrobiony z płyty mdf, miał obity narożnik, i wyglądał tak:

Nie przemawiał do mnie w tej wersji i chciałam go jakoś zmienić. Szukałam cyferek - naklejek do kalendarza, ale te co były dostępne, nie odpowiadały mi. Udało mi się za to zdobyć metalowy szablon z cyferkami szablonowymi, które pasują rozmiarem do szufladek i są ozdobą samą w sobie (już kiedyś wspominałam, że bardzo lubię tę czcionkę :) Zastanawiałam się co zrobić w miejscu, gdzie była naklejona choinka - i myślę, że filcowa śnieżynka spisała się jak przysłowiowa wisienka na torcie :)))

A tu inne dekoracje, które zagościły na kredensie:

I fragmencik salonu, reszta jeszcze nie reprezentatywna... może do Wielkanocy wyrobię haha, tylko będę musiała czerwienie zamienić na inne barwy :P

Pozdrawiam,
Dagmara :)

I niedziela adwentu :)

2011-11-27T13:26:00.000+01:00

Witam po dłuższym czasie nieobecności :)
Hehe, tak sobie ostatnio myślałam, że często się mówi, że czegoś nie życzy się nawet swoim najgorszym wrogom, więc czego im można życzyć? ;) chyba nieustających przeprowadzek i remontów :P

Myślałam, że szybciej się ogarniemy :))) ale nie ma tak dobrze :P Zwłaszcza, że oboje pracujemy, po pracy jest już ciemno, obiad trzeba zrobić, chwilę odpocząć i coś porobić... I tutaj podziwiam mojego Męża, który dzielnie skręca jakieś meble, maluje itp. Dziękuję oczywiście za Waszą troskę :) ale ja się naprawdę nie przemęczam. Myślę, że każdą ciążę trzeba traktować indywidualnie. I w moim przypadku ciąża to na pewno nie choroba. Większość dolegliwości ciążowych mnie ominęła, albo miewam je sporadycznie. Tylko I trymestr przespałam ;) Wiadomo, że chodzi tu o dziecko, ale ciągle je mam na uwadze :) Od dwóch tygodni jak już mieszkamy na nowym, Maleństwo daje o sobie znać małymi szturchańcami :)))

Nie pokażę jeszcze naszego mieszkania bo wiele rzeczy jest nieskończonych i zbyt wiele o nim nie napiszę - brak czasu (ale w końcu to temat na inne posty :). Dziś tylko na szybko pokazuję nasz wieniec adwentowy, zrobiony na szybko (dobrze, że udało mi się znaleźć cyferki do świeczek ;). Na wieczór jeszcze wyjmę świeczniki adwentowe :) choć w oknach jeszcze zasłonek nie mam... Drążki czekają na przywieszenie i ciągle są pilniejsze rzeczy do zrobienia :) A u Was już adwentowo? :)

Co do pogody, to myślę, że ostatnio mieliśmy taką samą jak w Polsce. Temp. to + 6 do 9'C. Ale dzisiejszy widok za oknem nas zaskoczył! :) Pada śnieg, pada śnieg :)

Taaak, to nasz duży tarasik :))) albo jego fragment ;)

I niedziela adwentu i pierwszy śnieg :)
Życzę Wam udanego okresu oczekiwania na Boże Narodzenie :)
P.S. Na mejle odpowiem jak znajdę chwilę, teraz komputer odpalam bardzo rzadko...

Pozdrawiam,
Dagmara :)

Dla chłopca, czy dla dziewczynki? :)

2011-11-09T17:02:00.000+01:00

"Kto nie szuka - znajdzie.

Świat jest sferą spełnionych życzeń

dla pogodzonych z losem".

- A.L.Aya

Taką ładną maksymę ostatnio przeczytałam u Alicji na blogu :) i taka ta myśl prawdziwa :) Jak większość zaglądających do mnie osób wie, że lubię motyw konika na biegunach :) Nie powiem, zbierałam koniki z myślą o jakimś "kąciku dziecięcym", a poza tym to taka ładna ozdoba np na Boże Narodzenie :) No ale prawdziwego konika nie miałam :P podobał mi się taki jaki kiedyś pokazywała Llooka, drewniany :) i ja nie szukałam, a znalazłam swojego ;) czekał na mnie w mej klamociarni i to za całe 70kr :))) i taki ładny :)))

Konika pobieliłam, a tak wyglądał wcześniej:

Dla chłopca, czy dla dziewczynki? Byliśmy na następnym USG, i prawdopodobnie będzie dziewczynka :)))

Więc co tam, skusiłam się na śliczniusią sukieneczkę :)

A co samych ubranek się tyczy, to wcale nie jest tak łatwo znaleźć ładne... Ktoś kiedyś powiedział, że wszystkie maleńkie ubranka są słodkie... hmm myślę, że to kwestia sporna :PPP

Dobra, mykam... nowe mieszkanko czeka ;) szpachlowanie dziur, malowanie ścian...

Pozdrawiam,
Dagmara :)

W trosce o moje ciepełko ;)

2011-11-05T14:13:00.000+01:00

Kochana Jaga zrobiła dla mnie ostatnio piękny prezent! :) i wysłała mi ręcznie robione, ocieplacze, jesienno zimowe :))) Wiedziałam o mitenkach, które miały być turkusowe - by pasowały do jesiennego, pokazywanego już szalika :) Ale piękne skarpety i...

... domowe papucie to już dla mnie niespodzianka! za którą bardzo DZIĘKUJĘ :*** Wszystko jest piękne, cieplusie i milusie :))) Wielki buziak dla Ciebie Kochana :*

~~*~~

Nim spakujemy nasze manatki ;) to jeszcze pokażę fragment naszego "salonu", który to tak wyglądał rok temu, jak tu przyjechałam (teraz wszyscy przymykają oko na poniższą fotkę ;)

Szafa jak widać niepomalowana, stała w innym miejscu. Piętrowe łóżko Taty, które hmmm, miało z nami pozostać - bo przecież jakby ktoś chciał nas odwiedzić z PL to musiałby mieć gdzie spać... (swoją drogą - przez ten rok, nikt nas jeszcze nie odwiedził). Zielona kanapa, która się nie rozkładała, więc specjalnie niepraktyczna jak na małe mieszkanie - ale było gdzie siedzieć, bo na piętrowym łóżku się nie dało. Eeee no jednym zdaniem beznadzieja, która napawała mnie na samą myśl depresją - mówię serio - jak się pakowałam, to miałam ochotę pozostać w Polsce. Jeszcze jak słyszałam, że moja przyszłość jest niepewna tutaj, to może lepiej by pozostało jak jest, bo po co kupować cokolwiek itp itd... no mówię Wam, deprecha na całego :P

Czarne myśli ustąpiły jednak - jak postawiłam na swoim :) Po co mam się psychicznie męczyć? Oj chyba byśmy w tej chwili wracali do PL... Jak już wspominałam - "Szczęście jest tam, gdzie je człowiek widzi". Ważne by wiedzieć, co nas tak naprawdę uszczęśliwia :) Mnie - urządzanie mieszkania, choćby było tylko wynajmowane. Nie jest to co prawda szczyt marzeń:

Ale jakoś mi się lepiej tu żyło (to widok na tą samą ścianę). I choć trochę mi pozostało do większej pełni szczęścia - to jak wiecie - nie skończę wszystkiego i nie pokażę całości tego mieszkania, bo pole manewru rozpocznie się na własnym mieszkanku, o większym metrażu :)

Udanego weekendu!
Dagmara :)

Rok minął, czas się pożegnać...

2011-11-02T19:21:00.000+01:00

Rok temu, z walizką w ręku ruszyłam w nieznane... przemierzając dwa lotniska - tak daleko tutaj mamy ;) i do tej pory z Trondheim do Polski nic nie lata :/ Prawda, że pędzi ten czas?
Równo rok już tutaj mieszkam. Miałam obawy przed nieznanym. Nie wyobrażałam sobie życia w obcym kraju... Przez ten rok wiele się zmieniło :) myślę, że na plus. Z resztą, uważam, że "szczęście jest tam, gdzie je człowiek widzi" i staram się myśleć pozytywnie :) Jak mnie mija rok, mojemu Małżonkowi mija 4 lata... taka mała okazja by zjeść kawałek tortu ;) może ktoś się skusi?

Co do pożegnania - nieee, nie mam tu się zamiaru żegnać z blogiem, (nie dam tej satysfakcji sfrustrowanym anonimom...). Pomału żegnamy się z tym mieszkaniem... z Vikhammer, za kilka dni dostaniemy klucze do WŁASNEGO

:))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

Także marzymy, snujemy plany, cieszymy się :) Lada dzień będziemy szykować się do przeprowadzki, więc przed nami dużo pracy...

P.S. Munia - Kochana, wszystkiego najlepszego z okazji urodzin :***

Pozdrawiam,
Dagmara :)

Wieczornie, na dobranoc

2011-10-26T21:59:00.000+02:00

Latem prawie wcale nie palę świeczek. Ciągle widno i ciepło. Ale jesienią i zimą atmosferka musi być :) Do użytku znów powracają latarenki, świeczki, świeczniki i podgrzewacze. Postanowiłam ozdobić jedną z latarenek koronkowymi naklejkami, tak jak wcześniej witrynki (jak np tu - klik).

I przy okazji - zdobyłam w końcu figurkę Maryi :) Ostatnio czaiłam się na jedną, w pewnej kwiaciarni, ale jak poszłam sprawdzić cenę, to nie dość, że podnieść figurki nie mogłam - bo była odlana z jakiegoś żeliwa i pomalowana na biało, to jak mi się udało zobaczyć cenę od spodu - przy małym wysiłku :P okazało się, że cena 1000kr jest lekko przesadzona i zdecydowanie nie dla mnie ;)

W PL zaś, w sklepach z dewocjonaliami, figurki też powalają na kolana, nie ceną, ale urodą - powinni zabronić ich sprzedaży... :P Szkoda, że taki kicz jest tylko dostępny...

Przydałoby się jeszcze poświęcić figurkę :) i myślę o jakimś ołtarzyku... choć pomysłu na razie jeszcze nie mam.

Dobrej nocy! :)
Dagmara

Jul'owo i gofrowo

2011-10-21T16:32:00.000+02:00

Witam! :)
Baaaardzo Wam dziękuję za wszystkie ciepłe słowa! :*
To fakt, bycie w ciąży to taki wyjątkowy stan :))) choć wiele się jeszcze nie zmieniło, myślę, że to dopiero przed nami ;) - myślenie o kąciku dziecięcym i różnych takich faaajnych sprawach z tym związanych :)))
Choć nie powiem, często bywając u różnych znajomych, mających maleńkie dzieci, zastanawiam się dlaczego oprócz łóżeczka dziecięcego (i potem masy zabawek porozrzucanych po kątach - oczywiście rzecz normalna ;) nie ma "kącika dziecięcego"... rzecz jasna, co człek - to inne potrzeby i inna wizja świata :P ja mam swoją, która się nazywa potrzebą dekorowania i otaczania się ładnymi rzeczami ;) Więc myślenie o kąciku mi się włącza w głowie, ale jeszcze nie jest sprecyzowany... brak pewnych danych, jak np płeć dzieciątka ;)

A co do mej potrzeby, którą muszę co jakiś czas zaspakajać (inaczej się uduszę :P), tooo... No właśnie. W sklepach zaczynają się już pomału pojawiać świąteczne dekoracje... (Jul - to Boże Narodzenie z norweskiego, jakby co ;) No i się skusiłam na "małe" co nie co:

Ten motyw haftowanego serduszka chodzi już za mną jakiś czas! Odkąd tylko moje Kochanie, przyjeżdżając do PL na święta, przywoziło mi gazetki / reklamówki norweskie i tylko żal mi się taki pojawiał, że nie mogę sobie kupić - a to takie śliczne jest! Na szczęście, co roku w innym sklepie pojawiają się serduszkowe motywy, tak właśnie na Boże Narodzenie. Co mnie cieszy - to to, że w końcu to nie jest 100% świąteczny akcent :P i można z nim poszaleć trochę szybciej, nie narażając się nikomu i unikając pukania się innych w czoło ;)

Ok, skarpety wyjmę dopiero na wieczór 5 grudnia :) i zawieszę przy kominku, a co? ;)

No ale rękawica kuchenna np - wcale nie jest Jul'owa ;)

No i podusie :) przód biały, a tył czerwono-biała krateczka :) No miodzio. Serce mi szybciej bije na ich widok :)))

Seria jest dość obszerna, więc myślę, że do kompletu cosik jeszcze dokupię. I tak gdzieś w połowie listopada sobie mieszkanko przyozdobię :)))

~~*~~

A zmieniając temat na jedzeniowy. To sprawa tyczy się gofrów. Dawno ich nie robiłam i tak mi się zachciało (nie ciążowo :P tylko tak po prostu :P). I za każdym razem wertuję net w sprawie jakiegoś przepisu, ufając, że znajdę ten odpowiedni... bo ktoś napisał "od dziś mój ulubiony przepis na gofry" O.o i zawsze lipa. Chodzi mi o to oczywiście, by gofry były chrupkie! jak te kupowane nad morzem ;) A tu, upiekłam 6 szt. (tyle wyszło z przepisu) i wszystkie wyszły mi platfusy :( I białko osobno ubijałam i na koniec tylko lekko wmieszałam do ciasta i nic... A może do gofrów nie powinno się dawać mleka tylko samą wodę?...

Wiem jedno, rodzinka nasza sprzedająca gofry nad owym morzem, mówiła nam, że kupują gotową mieszankę w wiaderku, dolewają tylko oleju i smażą gofry w specjalnej gofrownicy... która rzekomo jest zamykana, tak że goferek piecze się pod ciśnieniem, czy jakoś tak... moja się nie zamyka, bo podczas pieczenia ciasto rośnie. I żeby nie było, ma 1200W, więc chyba kiepska nie jest? A może znacie jakiś dobry przepis? albo magiczną sztuczkę by gofry wyszły chrupkie? byłabym rada :)))

Tak ostatnio na wielu blogach nic tylko ten "lemon curd" i "lemon curd"... że po wejściu do sklepiku z ekologiczną żywnością (chcieliśmy popatrzeć co tam mają) to wyszliśmy ze słoiczkiem tego cuda - tak akurat rzucił mi się w oczy. No i goferki wkuszaliśmy z bitą śmietaną i cytrynowym kremem :))) Stwierdzając, że skądś ten smak już znamy...

To chyba byłoby na tyle ;)
W końcu weekend! A więc udanego!
Dagmara :)

Nasze Maleństwo :)

2011-10-19T13:54:00.000+02:00

Taaaaaaaaak :) odpowiedź na Wasze pytania brzmi, jestem w ciąży :))))))))))))))))))))))))) I czekamy już od jakiegoś czasu na nasze Maleństwo, tzn czekać jeszcze trochę będziemy ;)
Dzisiaj byliśmy na naszym pierwszym norweskim USG, które jest wykonywane w 18-19 tygodniu ciąży :)

Zobaczyć w końcu w monitorze to Maleństwo, bijące serduszko i jak unosi rączki do góry i macha paluszkami do rodziców - BEZCENNE :) Łezka się w oku kręci...

A tak, człek się zastanawiał, czy wszystko jest ok? Czy ta dzidzia mała, tam w moim brzuszku, naprawdę jest? ;) Na tym etapie ciąży, nie odczuwam jeszcze żadnych ruchów. Dziś się upewniłam ;) nadal tam jest :)
Tylko nadal nie wiemy jakiej jest płci :P i mamy zgłosić się na następne USG, aby sprawdzić czy z nerkami jest wszystko dobrze, bo dziś nie dało się tego zobaczyć. Dzidzia wybrała dla siebie wygodną pozę i już :)

Dla porównania - USG z dnia 8 sierpnia, z Polski. Maleństwo miało wtedy tylko 1,7cm ;)

Dziękuję za wszystkie trzymane kciuki :*

Pozdrawiam,

Dagmara :)))))))

Jesienne rozmyślania...

2011-10-15T17:47:00.002+02:00

Muszę przyznać, że to moja pierwsza jesień w Norwegii. Wiem, że nikt nie lubi szarej jesieni, gdzie już nie ma złotych liści na drzewach, ciągle tylko deszcz pada... Szaro, buro i ponuro. Tutaj chyba nie ma tego etapu - albo przynajmniej trwa krótko. Bo szybko przychodzi zima! Znajoma mówiła mi, ze rok temu 19 października spadł pierwszy śnieg! To lada dzień! :P ale stopniał... tylko, że po trzech tygodniach jak sypnęło białym puchem - tak już zostało - tego już sama byłam świadkiem ;)

Poza tym, słyszałam, że w okolicy już napadało! Wczoraj za to w mej okolicy widziałam pierwszy przymrozek :P chłodno się robi - i trzeba sobie ocieplić klimat! :) w sklepach z dekoracjami do domu, zawsze się znajdzie takie wspaniałości (!!!) które umilają długą mroźną zimę :) a ja tam nie mam nic przeciwko zmianom pory roku - za nudno by mi było, gdyby ciągle było lato, upał... te same dekoracje O.o Jakoś mi np nie pasuje choinka w kraju, gdzie w grudniu jest bardzo ciepło...

Powyżej misiowy pled - na chłodne wieczory :) (mam chyba jakąś słabość do pledów, kocyków...)

No iiii się zastanawiałam, czemu u licha w tej Norwegii kupienie dyni graniczy z jakimś cudem??? od lipca chyba już słyszę o dyniach i chciałoby się ją MIEĆ - do dekoracji uprzednio i do konsumpcji następnie ;)

Przez przypadek natrafiłam w jednym sklepie - jeszcze na rachunku jest napisane "halloween..." no to się pośpieszyłam!!! :P To tylko dynie są po to, by z nich zrobić ozdobny świecznik z tej okazji? :/ Dynia jeszcze stoi, mam nadzieję, że jest jadalna - bo mam zamiar zrobić z niej użytek. Może dżemik, jaki dostałam od Oli_83 na wypróbowanie? ;) jeszcze nie próbowałam, ale mam zamiar ;)

P.S. A może podczytywacze z NO (najlepiej Trondheim i okolice), wiedzą gdzie tu można dostać np małe dekoracyjne dynie? w kwiaciarniach nie widziałam :/

Pamiętacie mój stoliczek - klik ? Jak widać patyną czasu się okrył ;) tylko trzon coś nie wypłowiał :P

Przed nami ważny tydzień - więc proszę - trzymajcie kciuki! i trzymajcie się cieplutko :)
Dagmara :)

Dzień Aniołów Stróżów

2011-10-02T20:05:00.000+02:00

Aniele tyś mi dany,

gdym ten powitał świat.

Tyś wierny mój kochany,

Przewodnik, Piastun, Brat.

Witam! :) Tak, dzisiaj - jak co roku obchodzimy święto Aniołów Stróżów :) a 29.09 było święto Archaniołów. I jak co roku o tym przypominam :P choć dziś trochę później, bo weekendowo nas w domku nie było. Ale nadrabiam z zaległościami :)

W tym roku postanowiłam upiec maślane ciasteczka, w kształcie aniołków, z odciśniętym napisem "hjemmelaget", co z norweskiego oznacza "domowej roboty" (napis hjemme i laget musiałam oddzielić na ciasteczku bo mi się cały nie zmieścił):

I zrobiłam karteczki z tej okazji i obdarowałam nimi znajomych :)

Aby pamiętali o tym ważnym święcie :) i o tym, że w naszym życiu zawsze nam towarzyszą, a gdy do nich się modlimy, to nam pomagają. Jak niesamowita jest ich pomoc wiedzą na pewno Ci, którzy z niej korzystają :) Niestety większość ludzi, nie zdaje sobie sprawy z tego, jak nasze życie może stać się prostsze, gdy Anioł zostanie poproszony o pomoc. Dla jednych dla przypomnienia, dla drugich może dla pierwszego przeczytania, odsyłam do tej krótkiej, niesamowitej historyjki tu i tu :)

Powyżej pozuje obrazek z Aniołem Stróżem, który niegdyś dostałam od mojej Przyjaciółki :* (ciągle nie mam odpowiedniej ramki, myślę, ze czas się za to wziąć :P )

Pod norweskim niebem nudno nie jest ;) jak widać, zagościły u nas fiolety, cudne, o żywej barwie wrzośce :)

Anielskiej opieki!
Dagmara :)

Krateczkę na jesień poproszę

2011-09-25T13:36:00.000+02:00

Ze zmianą pory roku, mam ochotę na inne barwy. Nie lubię monotonii. Potrzebuję zmian. Chce mi się jesiennych brązów, czerwieni, nawet pomarańczy i fioletów :P Turkus w salonie pozostaje, ale w sypialni mam bardziej jesiennie. I nie pokażę tu całej sypialni, bo jest tu kilka nie pomalowanych mebli :P które czekają na moje CHCENIE. Horror vacui chciałby zaistnieć na ścianie, ale myślę, że na tę chwilę to już nie ma sensu.

Powyżej w koszyczku mam tkaninę w krateczkę - pipetkę, już rok temu miałam plana coś z niej uszyć - może w końcu się wezmę ;) no i też zeszłoroczne czerwone tkaninki w śnieżynki - na zimowe dekoracje - serduszka :)

I pościel mam jesienną, bo w krateczkę :) cieplutka i flanelowa (ja nie wiem czemu flanela mi się wcześniej źle kojarzyła O.o może dlatego, że brzydkie wzory na niej widywałam :P )

I już od jakiegoś czasu mamy drugą szafę, 3 drzwiową, z lustrem po środku. Tu fragmentarycznie:

Jesień, jesień - ach to Ty! :)

Pozdrawiam serdecznie :)
Dagmara :)

Jesienna zaduma i sajgonki

2011-09-23T20:51:00.000+02:00

"Jesienna zaduma"

wyk. Elżbieta Adamiak (kliknij na tytuł, aby posłuchać)

Nic nie mam
Zdmuchnęła mnie ta jesień całkiem
Nawet nie wiem
Jak tam sprawy za lasem
Rano wstaję, poemat chwalę
Biorę się za słowo jak za chleb

Rzeczywiście tak jak księżyc
Ludzie znają mnie tylko z jednej
Jesiennej strony...

Nic nie mam
Tylko z daszkiem nieba zamyślony kaszkiet
Nie zważam
Na mody byle jakie
Piszę wyłącznie, piszę wyłącznie
Uczuć starym drapakiem

Rzeczywiście tak jak księżyc
Ludzie znają mnie tylko z jednej
Jesiennej strony...

Nie ma co, chyba muszę stwierdzić, że kocham tę piosenkę od pierwszego usłyszenia, miłość ta trwa raptem pół roku... Piosenka stara, w '75 r. dostała wyróżnienie, a ja jakoś tak wcześniej jej nie słyszałam... :( Słucham jej i sobie odpływam...

No, jesień mamy drogie panie ;) Ok 10'C na termometrze i deszcz. Dlaczego ostatnio mało wpisów na blogu? bo u nas ciągle się coś dzieje ostatnimi czasy, trochę nerwów i zmartwień, ale myślę, że jesteśmy na dobrej drodze... A na zażegnanie smutków - sajgonki?

Sajgonki - nazwa ta przewijała się przez moje życie licealne i studenckie. Na pytanie kierowane do znajomych - czy są z mięsem? nikt mi nie umiał odpowiedzieć :P Każdy mówił, że są pyszne i tyle ;)

Dopiero tu w Norwegii jadłam je, przygotowane przez Filipińczyków. Na pewno były z kapuchą ;) i marchewką. Smaczne. Postanowiliśmy odtworzyć ich smak. Poszperałam w sieci i się dowiedziałam, że a i owszem, sajgonki bywają z mięsem, ale i też bez. Potrawa wietnamska. Znalazłam przepisy i porady. Korzystałam np z tej strony - klik. Myślałam, że po składniki będę musiała udać się do sklepu z azjatycką żywnością, ale okazało się, że w zwykłym "spożywczaku" mają tutaj papier ryżowy i makaron sojowy.

Składniki:

papier ryżowy 24 szt (nie mylić z tym do decoupage'u :P )
makaron sojowy 100g
mała kapusta
dwie duże marchewki
duża cebula
przyprawy (u nas: sól ziołowa, pieprz, majeranek, ziele angielskie, liść laurowy, chili)
olej
sos "sweet chili"

Przygotowanie nadzienia: posiekać kapustę (my użyliśmy food procesora), marchewkę zetrzeć na tarce, cebulę pokroić w kosteczkę (najlepiej zrumienić na patelni, na oleju), i ugotować całość z przyprawami. Makaron sojowy zalać wrzątkiem na 5 min, odcedzić i pokroić na kawałeczki. Połączyć z ugotowaną kapustą. Wyglądało to tak:

Każdy listek papieru ryżowego moczymy w gorącej wodzie kilka sekund i wykładamy na drewnianą deseczkę i nakładamy nadzienie. Zawijamy. Aaa - wedle polecenia, końcówki smarowałam mąką kukurydzianą rozrobioną z wodą, aby sajgonka się nie rozkleiła.

Po przygotowaniu wszystkich sajgonek - wkładamy je do lodówki, na patelni rozgrzewamy olej. Smażymy na głębokim tłuszczu i odsączamy na papierowych ręczniczkach. Podawać ze słodkim sosem chili :)))

Roboty multum. Smak - może nie identyczny z tym co jedliśmy, ale ok - bardzo sycące :P Poza tym, te co jedliśmy były malutkie jak palec, a przez to, że nadzienia mieliśmy dużo i dość pojemne placki - wyszły trochę większe :P

Zastanawiam się jak tam u Was - robiliście sami sajgonki? jadacie? :)
Udanej jesieni! :)
Dagmara :)

Drewniane klocki

2011-09-12T16:10:00.001+02:00

Kupiłam je chyba jakieś dwa lata temu :P
Dlaczego?
Ano dlatego, że mi się podobały :))) ;) Bo fajne są do układania różnych napisów - a jak widać na niektórych blogach - dziewczyny kosteczki robią same :)
Taki alfabet chciałam kupić w sklepie z zabawkami, ale jak zobaczyłam jakość ich wykonania - szczęka mi opadła... odpryśnięte kawałki drewna i nierówno naniesiona farba :/ ot chłam czasami jest nam wciskany w sklepach niestety :(

Poszperałam trochę w sieci i znalazłam takie, które urzekły mnie swoim wykonaniem, jakością i urokiem osobistym ;) Ta bordiura dookoła literek - ach - cudo!!! :)

Klocki pochodzą z USA i są firmy Uncle Goose. Wykonane z leciutkiego drewna lipowego dla dzieci powyżej 2 lat :) mam troszkę więcej - nie szkodzi :P No i co jest też fajnego to Uncle Goose produkuje klocki z różnymi alfabetami :) i ja mam z polskim, gdzie jest ć, ż, ź, ń itp.

Ofkors, nie tylko dla napisów je kupiłam, ale też myśląc o tym, że w przyszłości przydadzą się naszemu dziecięciu :) najpierw do dekoracji, potem do zabawy i nauki :) Ogólnie to lubię drewniane, naturalne zabawki - jak za starych czasów :) i takie przede wszystkim mam zamiar w przyszłości kupować :)

Pozdrawiam,
I dziękuję za każde ciepłe pozostawione tutaj słowa :)
Dagmara :)

Babskie dyrdymały ;)

2011-09-05T22:30:00.000+02:00

Hmm no to mamy wrzesień.
Noce w Norwegii zrobiły się już czarne. Liście pomału zaczynają żółknąć i pomału idzie jesień. I tak jakoś mi to nie przeszkadza. Aczkolwiek boję się zimy gdy dzień trwa tylko 4 godziny, od 10.00-14.00... No ale dobra, nie wybiegajmy tak daleko w przyszłość :P
Na razie na jesień kupiłam sobie szal w rudościach (niby nie moje kolory) + odrobinę turkusu ;) no ale jak magnes przyciągał mój wzrok, gdy mijałam go co dzień na manekinie. Szalik jest zszyty końcówkami - więc można się nim fajnie omotać :P i do torebki pasuje - kupionej jakiś czas temu na klamociach ;)

A jak już w babskich klimatach jesteśmy, to pokażę Wam prezent urodzinowy od mojego rodzeństwa :) wisiorek - konik na biegunach - skąd wiedzieli? ;)

~~*~~

Niedziela, godzina 7.00 rano, obudziłam się i stwierdziłam, że mam ochotę na struclę z twarogiem :) ot zachcianka :P zwłaszcza, że lubię to ciacho :) Odmroziłam więc dużą kostkę twarogu i poszłam dalej spać (ja z tych nie rannych ptaszków) i potem kombinacja - jak zrobić ciasto drożdżowe? :P jeszcze z suszonych drożdży? I powiem szczerze, ze jak na pierwsze ciasto drożdżowe, to nam wyszło :) (Mąż pomagał mi je ratować, jak na początek wyszła klucha ;) Przepisu nie podaję - pełno ich pewnie w sieci, my korzystaliśmy z "Kuchni polskiej" - prezent od Mamusi :*. A nadzienie to: twaróg, żółtka, cukier puder i cukier waniliowy - pyszota :P

Oj trochę się u nas zmienia ostatnimi czasy - o tym jeszcze pewnie napiszę w bliższej lub dalszej przyszłości. Ale muszę przyznać, ze trochę mnie wena opuściła ostatnimi czasy - weno wróć! :P

Ot, takie babskie dyrdymały ;)
Uściski dla moich stałych Zaglądaczy!
Dagmara

Podusie na krzesła i horror vacui na ścianie

2011-08-29T19:46:00.000+02:00

Takie chciałam mieć :) Białe, z falbanami i wiązane na kokardy. W sklepach nie widziałam. No to zamówiłam u czarodziejki Mili :* I kochana, niezawodna Dorotka uszyła takie dla mnie :) Dziękuję jeszcze raz! Są piękne :) (innymi skarbami od Mili jeszcze się pochwalę).

I tak sobie prezentuje się kącik jadalniany (za nim zaczyna się kuchnia). Kącik ciasny i nie własny :P

Zdjęcie powyżej niespecjalnie mi się podoba, ale ciężko było sfotografować ten fragment...

Jeśli chodzi o ściany - to cierpię na HORROR VACUI :P co można też było zaobserwować w moim pokoiku w PL. Zero gołych ścian. I nie o to mi chodzi, aby ściany były wszędzie zawalone obrazkami i różnymi takimi pierdułkami - czasami wchodzę do takich wnętrz i mnie przerażają O.o (ale to wszystko zależy od stylu, albo od jego braku...) Nie lubię też, jak na ścianie wiszą obrazki itp zawieszone bez żadnej konsekwencji - ot przez przypadek wbity gwóźdź to tu, to tam...

Nad naszym stołem już jakiś czas temu zawisła półka, którą przemalowałam na biało. Nie podobała mi się (zwłaszcza jak stały na niej kremy, kamyczki tatowe :P ) ale spojrzałam nań przyjaznym okiem - co tu dużo mówić - z moimi pierdułkami wyglądała już o wiele lepiej ;P

Pozdrawiam,
Dagmara

Pled

2011-08-20T20:33:00.000+02:00

W Norwegii jestem już od wtorku. W Polsce byliśmy zdecydowanie za krótko :/ Chociaż udało mi się spotkać wiele osób i znajomych w jednym miejscu i pogadać chociaż troszeczkę, ponieważ moja druga siostra tydzień temu brała ślub :) I pogoda się udała - było na prawdę ciepło i słonecznie. Choć w innych regionach Polski szalały wówczas burze... Czas mi tak szybko minął, nim człek się obejrzał - znów w Norwegii.

~~*~~

Jakiś czas temu zamówiłam u Jagi pled. Tak bardzo mi się podobają takie kwadraciki robione na szydełku. Obiecywałam sobie, że się nauczę i sama zrobię - z tego co widziałam na kursach - wykonanie jest proste, ale potrzeba też trochę czasu na wykonanie dużego pledu. Hmmm naukę odłożyłam na przyszłość... A Jagi białe pledy, z kolorowymi środkami tak bardzo mi się podobały. I niedawno odkryłam też blog Piegowatej, która czaruje same cuda z tych kwadracików właśnie - polecam :)

Kwadraciki miały być kolorowe - żywe barwy, poprzeplatane z turkusem - by pasowało do szafy.

I jak chciałam, tak mam. Choć brakuje mi kilku kolorowych poduch - wszystko w swoim czasie.

Dostałam też piękną broszkę w prezencie, za którą bardzo dziękuję.

Ale czymże jest świat materialny w obliczu śmierci najbliższych?...
Jago, tak bardzo mi przykro z powodu śmierci Męża...

Wyniki candy i...

2011-08-08T13:02:00.000+02:00

Witam wszystkich :)
My już na polskiej ziemi :) Powiedzmy, że wakacjujemy :P Ale niestety za tydzień wracamy :( więc wiem jak szybko minie ten czas...

Ale ok, miało być losowanie, nacięłam się trochę karteczek :P Bardzo mi miło, że tylu osobom podoba się szpulka :)
Moja rączka wylosowała osobę:

Biżuteria z filcu

Serdecznie gratuluję!!! :D

Prosze o podanie mi jak najszybciej swojego adresu na mejla dagoma@op.pl

Wszystkim osobom dziękuję za zabawę! :) Osoby, które tu niedawno zawitały i zostawiły miłe komentarze odnośnie bloga - bardzo serdecznie witam i zapraszam :) Naprawdę mi miło :)

***

I jeszcze taka mała prywata, mam do sprzedania 3 poduszki w stylu marine - nowe. Pokazywałam je tutaj

Cena jednej sztuki 30zł, osoby chętne poproszę o komentarz i mejla z adresem domowym.

Pozdrawiam serdecznie

Dagmara

Moja pierwsza Pavlova :)

2011-07-31T11:49:00.000+02:00

Witam w ten ostatni dzień lipca :) święta przeminęły - za życzenia wszystkie dziękuję :*
A torcik jaki planowałam zrobić, to Pavlova :) Taki banalny - beza, bita śmietana i kwaśne owoce :)

Przepis zaczerpnęłam od Ushii :) o tu
Beza się udała idealnie :) co do bitej śmietany, to ja dałam trochę mniej 1/3 l i dodałam do niej jedną startą fasolkę tonki, którą dostałam od Bei. A tonka nadaje cudny smak, coś jak wanilia, ale to nie to ;)

Tort jest pyszny i lekki - miodzio :) a pierwszy raz jadłam go tu w Norwegii, w maju - na pewnym święcie, robiony pewnie przez jakąś Norweżkę ;) przepadłam, tak mi zasmakował :P

Czytałam też, że niektórzy robią ten deser np w lampce do wina - pokruszone bezy, na to bita śmietana i letnie owoce :))) Można i tak :)

Polecam!

A przy okazji pochwalę się nowymi nabytkami, mlecznikiem :)

I emaliowaną misą, miałam taką zamiar kupić jak będziemy w PL, ale że trafiła się niedrogo i to jeszcze z napisem *.* Moja ci ona :P

Przede mną ostatni tydzień pracy i w końcu wakacje! :D co prawda tylko 2 tygodnie, ale nie mogę się doczekać! :P Już w piątek będziemy wyjeżdżać do Polski - jak zwykle, długa droga przed nami. I mam nadzieję, że pogoda w końcu wróci i będzie ciepło! :) Tu w Norwegii, aktualnie mamy w kratkę, jednego dnia deszczowo, drugiego trochę słońca, ale prawdziwe lato nie wiem gdzie się podziało... Noce są już tak pochmurne, że ciemnica panuje i lampy uliczne dopiero (!!!) od kilku dni się zapalają. Słońce zachodzi po 22.00.

Pozdrawiam i życzę wszystkim tego LATA w sierpniu!
Dagmara :)

Okiennica - jako stojak na płyty CD

2011-07-28T22:35:00.000+02:00

Już dawno temu pokazywałam moją ukochaną okiennicę na drugim blogu. A okiennica ta chyba lubi podróżować ;) chyba ze dwa lata temu kupiłam ją w norweskiej klamociarni, zawiozłam do Polski - leżakowała w garażu :P Kiedy jednak okazało się, że przeprowadzam się do Norwegii, zabrałam ją z powrotem :) Ale dopiero od niedawna wisi na ścianie i pełni swoją rolę, jako stojak na płyty CD. Pomysł wypatrzyłam we francuskim magazynie o wnętrzach "Art&Decorations". Obok zawisła rameczka z okiennicami :)

Może, wielkiego szału nie robi całość, bo troszkę inaczej marzy mi się kącik muzyczny. Chciałabym, aby obok zawisły ramki oprawiające stare nuty i okładki do nut, które uratowałam, czy też zrabowałam z domku, który szedł na stracenie... Ale nie mam tu tyle miejsca na me plany. Kto wie, może "kiedyś" ;)

A żeby było trochę muzycznie, Rysiu (klik) wczoraj śpiewał dla mnie ;)
A ja robię tort ;) jutro będę kończyć :) a zaraz spatkuuu...

Pozdrowionka, dużo słonka!
Dagmara :)

Stop dla genetycznie modyfikowanej żywności!!!

2011-07-26T18:11:00.001+02:00

Jeśli nie jest Ci obojętne to co jesz, podpisz petycję

Więcej na blogu u Mimi, MyZorki, Green Canoe

Haftowane serce w groszki

2011-07-25T19:38:00.000+02:00

Witam wszystkich :)
Oj dawno nie haftowałam! A że urządzam kawałek ściany w pokoju, to stwierdziłam, że przydałby się nowy hafcik do powieszenia. Jakiś czas temu znalazłam inspirację, maleńkiego serduszka, które miało kilka białych groszków wyszytych, stwierdziłam, że też takie chcę, tylko większe ;) Nie wiem tylko co mnie podkusiło, aby użyć kanwy o mniejszych oczkach :/ bo się jednak nahaftowałam... a ja chyba jednak lubię proste, ale i też nie żmudne hafciki. Podziwiam tych co biorą się za wielkie formaty, w tej kwestii chyba jednak cierpliwości bym nie miała ;) Na kanwie narysowałam ołówkiem kształt serca, wypełniałam je turkusowymi :P groszkami i potem dohaftowałam szare tło :)

Jeśli ktoś jeszcze ma ochotę na szpulkę z nożyczkami, to zapraszam na moje candy.

***

Chyba wszystkich wstrząsnęły wiadomości z Norwegii. Często piszecie w komentarzach, że Norwegia to bezpieczny kraj. Jak widać - i tak, i nie... Jest tu bardzo dużo obcokrajowców! Sama nim jestem.

Jak wiecie jest to kraj o długiej zimie, jeśli ktoś ma zamiar się wyprowadzić za granicę, to woli jednak wybrać ciepły kraj. Dlatego też swojego czasu było tu kiepskie zaludnienie. Mało Norwegów, potrzeba wymieszania krwi spowodowała otwarcie granic dla obcokrajowców. Ci, którzy mieli ciężkie sytuacje w swojej ojczyźnie i musieli czasem z niej uciekać, znaleźli schronie w Norwegii. Państwo to dało im za darmo domy, ubrania, jedzenie, zapewniło stały dochód, za darmo naukę norweskiego. W gruncie rzeczy, nikomu z takich ludzi nie opłaca się iść do pracy, bo po co? skoro wszystko co potrzebne do życia, ma się bez niej. Niektórych Norwegów to bardzo denerwuje. Czasem słychać jak coś po cichu powiedzą: no Wy Polacy to tutaj ciężko pracujecie, więc jesteście ok, ale ci co za darmo tu żyją, za nasze pieniądze i nie chce im się iść do pracy...
Jak widać doprowadziło to też do nieszczęścia. Wszyscy są wstrząśnięci tym, co się stało. Mam nadzieję, jak i każdy tu pewnie, że nie dojdzie więcej do takich masakrycznych wydarzeń...

Pozdrawiam Was serdecznie,
Dagmara

Candy w babcinym stylu :)

2011-07-13T19:14:00.001+02:00

LIPIEC - to dla nas szczególny miesiąc :) to w nim się urodziłam (moja Mama także :*), to w nim brałam ślub, D. obchodzi imieniny. To kiedyś w lipcu, poznalam mojego Męża ;)
To rok temu, 16-go zaczęłam prowadzić tego bloga, myśleć o przeprowadzce do Norwegii. Ponad 8 miesięcy już tu mieszkam :) i muszę przyznać, że Norwegia mnie miło zaskoczyła i nie spodziewałam się, że taki dla mnie szykuje los :) Myślę, że pomimo tęsknoty, jest mi tutaj dobrze :)

Ostatnio wpadł mi taki "bajer" do rąk :) Taka drewniana szpula z kłębkiem nici i nożyczkami, zakupiłam dwie sztuki z myślą o candy :)

Więc jeśli lubicie mieć w domu takie gadżety "w babcinym stylu" to zapraszam :)
Zasady jak zwykle:
- komentarz pod tym postem
- podlinkowane zdjęcie u siebie z boku bloga z informacją o candy
- osoby anonimowe - nie posiadające bloga, które z chęcią tu zaglądają ;) również zapraszam, ale proszę o zostawienie adresu mejla w komentarzu
- losowanie odbędzie się na polskiej ziemi :))) 08.08.11r.

Zapraszam! :)

P.S. W Norwegii właśnie zaczął się sezon truskawkowy :P teraz role się odwróciły ;) jak ktoś się jeszcze ich nie najadł - może mi zazdrościć ;) pozwalam, hehe :)

Pozdrawiam,
Dagmara :)

Biwakowanie czas zacząć :)

2011-07-10T23:21:00.000+02:00

To już moje 4 lato w Norwegii, ale pierwsze gdy tutaj mieszkam, i pierwsze gdy nie mam wakacji, dlatego też postanowiliśmy wykorzystać ten weekend wakacyjnie :) Jak rok temu - spakowaliśmy w samochód namiot i inne niezbędne przydasie i wyruszyliśmy troszkę na północ - używając nawigacji. W gruncie rzeczy jakieś 100km od nas, ale w sumie to zrobiliśmy 500km. Taka objazdówka, by zobaczyć okolice, które mnie zachwyciły :)

Jak zwykle, jeśli chodzi o nocleg, szukaliśmy go w ciemno :P i o dziwo znaleźliśmy bez problemu i to o 21.00, a nie jak rok temu w okolicach 0.00 ;)

Wjechaliśmy do miejsca gdzie stało klika domków na krzyż i przy jednej drodze napisane było, że za wjazd trzeba zapłacić 30kr. Zapłaciliśmy i zaraz dojechaliśmy do jeziora, obok plaża, dwie łódki, szałas, miejsce na ognisko... no rozbiliśmy namiot, z myślą, że jednak ktoś przyjdzie nas powiadomić, że to miejsce prywatne...

To już zdjęcia rano. Tylko o 7.00 gdzieś darły się koło namiotu dwie wrony, w odwecie, aby zamknęły swój aparat mowy, narobiły nam na namiot... :/

Śniadanko :) Nie to żebym nabyła kolejną porcelanę... dostałam ją i myślę, ze idealnie pasuje na biwak :) ma taki rustykalny charakter ;) albo marynarski ;)

W szałasie był piecyk i drewno, aby można było sobie napalić, nagrzać :) ale nie korzystaliśmy z niego. Potem tylko przyjechała jakaś para na rowerach i spytali się czy będziemy używać łódkę... O.o
No myśleliśmy, że nas stamtąd wyproszą czy cuś... Wzięli łódkę i popłynęli... a my w samochód i dalej pojechaliśmy oglądać krajobrazy :)

Pogoda dopisała :) potem tylko zaczęło padać. A tu cudny widok:

Zdjęcia i tak nie oddadzą tego wszystkiego :P Ale pięknie było! :) Poniżej mapa orientacyjna, gdzieśmy byli ;) Staraliśmy się jechać jak najbliżej wody :)

Pozdrawiam i życzę udanego tygodnia!
Dagmara :)

Domek

2011-07-06T18:22:00.000+02:00

Strasznie mi się takie podobały :) widywałam je nie raz na skandynawskich blogach i w gazecie "Vakre". Myślałam nawet o zrobieniu podobnego, ale ja mam tyle planów jeszcze w głowie i projektów do zrealizowania :) a na moje "nieszczęście" zaczęły się przeceny pełną parą... Norwegia - drogi kraj, choć są tu też sklepy takie same jak w Polsce i z tymi samymi cenami... z jednej strony niesprawiedliwe, z drugiej - mam płakać z tego powodu? nie, cieszę się :)

Ale uwierzcie mi, jakie tu bywają czasem przeceny -70%. Ceny są wtedy niższe niż w PL, u nas na przecenie nigdy nie jest tak tanio jak tu. Ale jeśli chodzi o spożywkę to już sprawy mają się inaczej. Hmmm, ciągle czekam na truskawkowy sezon ;)

A domek ustawiłam na półeczce, którą niedługo pokażę, tylko coś jeszcze muszę skończyć ;)
P.S. Uwielbiam ten niebieski emaliowany dzbaneczek :)

Pozdrawiam,
Dagmara

Plusy i minusy blogowania

2011-07-04T19:21:00.000+02:00

Witam :)
Ostatnio zostałam miło zaskoczona pewną osóbkę, której nawet nie znam. Spodobały jej się moje turkusy :) i zainspirowana nimi, zechciała mi coś sprezentować. Była to niespodzianka :) I proszę, Beatka, która prowadzi Galerię Dekodom, zatroszczyła się o mój stół:

I dostałam piękne podkładki z turkusowym motywem ważek :) i pojemniczek na pieczywo :)

Prawda, że piękne? :) Dziękuję ślicznie za ten miły gest!!! :*

I to właśnie są te jedne z wielu przykładów, kiedy blogowanie mnie miło zaskakuje :) Ogólnie pisanie tego bloga to dla mnie czysta przyjemność :)

Ale ostatnio też, zostałam również niemiło zaskoczona. Dostałam mejla z wiadomością, że ktoś sobie skopiował moje zdjęcie z bloga i użył go jako własnego... Pewna "pani" wypisywała u siebie na blogu jaka to jest zdolna i jakie to cudne życie prowadzi na wsi (założę się, że wyimaginowane te życie). I jak to "pani" napisała: "ma się to coś" albo się tego "droga pani" nie ma...

Nie wiem, może to nie jest dla wszystkich zrozumiałe? ale nie życzę sobie, aby ktoś kopiował moje zdjęcia i używał ich jako swoich! Jest to kradzieżą i plagiatem! Denerwuje mnie też, jak czasem ktoś u siebie na blogu umieszcza zdjęcia, które jakiś czas temu widziałam na zagranicznych blogach. Pod postem kilka komentarzy "Jakie cudne zdjęcia, gdzie kupiłaś to..." A ta osoba nie raczy nawet napisać, że to nie jej zdjęcia... Owszem, mam tu na myśli jedną z nas.
Wiem, kradzież zdjęć to przykry problem chyba większości blogerek... Jeśli ktokolwiek ma ochotę użyć w jakiś sposób moich zdjęć, to proszę pod każdym z nich wstawić źródło i poinformować mnie o takim czynie.

Pozdrawiam,
Dagmara

100% schabby chic...

2011-06-29T20:31:00.000+02:00

Witam! :)
Dziś pokażę Wam mój kolejny pomysł na wykorzystanie starej ramy okiennej ze szprosami :) Kupiłam ją już dawno temu w mojej norweskiej klamociarni, ale nie bardzo wiedziałam jak ją wykorzystać i tak przeleżała sobie trochę w kącie. W końcu wpadłam na pomysł zawieszenia w niej wykrochmalonych serwetek :)

Oczywiście widziałam inne, świetne pomysły wykorzystania takiego okna np jako ramek na zdjęcia itp ;) Ale bardzo podoba mi się to, co mi wyszło :) a mam jeszcze jedno okienko, o połowę mniejsze, zrabunkowane wraz ze starym taborecikiem i może je wykorzystam właśnie na zdjęcia...

Moje faworytki (co prawda są troszkę za duże :/ ale co tam...):

Okno i taborecik to 100% schabby chic - poobdzierane, z odpryśnięciami farby, obtarciami :) Ustawione koło szafy i wejścia (swoją drogą turkus szafy fajnie eksponuje białe wzorki serwetek :) będą straszyć tych, co nie rozumieją co to znaczy "być wrażliwym inaczej" ;)

P.S. Krochmaliliście serwetki? Bo tak się zastanawiałam, czy tylko mi się tak serwetka do żelazka przyklejała?... w końcu prasowałam przez papier, a potem bezpośrednio... i się udało, ale może macie jakieś sposoby na prasowanie mokrej, wykrochmalonej serwetki?

Pozdrowionka ślę spod norweskiego nieba,
Dagmara :)

"sitteputer"

2011-06-26T22:09:00.000+02:00

Czyli poduszki do siedzenia :)
Piękne! Błękitne, z nadrukiem koronki. Za duże na nasze krzesła. Ale nie z takim zamierzeniem je nabyłam (50 % taniej ;) tylko właśnie z myślą o tym, aby służyły nam jako oparcia. Niestety nie mamy zbyt wielu poduszek, a drewniane oparcie samo w sobie jest niewygodne :/

Jak widać kanapa ta, wcześniej była w sypialni, a odkąd Tato z nami nie mieszka, przenieśliśmy ją do salonu. Na początku zastanawiałam się na podusiami w kolorze pudrowego różu, ale jednak te bardziej się do mnie uśmiechały ;) I jest błękitno-turkusowo :) Niedługo pokażę w całości ten fragment pokoju ;)

Wybraliśmy się do znajomych w sobotę, a żeby nie iść z pustymi rękami, upiekłam tartę z budyniem i borówkami :) Ciekawa kompozycja smakowa :)

I przy okazji, tartaletki z fetą i świeżym szpinakiem :) I muszę przyznać się bez bicia, że wcześniej jadłam tylko mrożony, nie wiedząc jaki pyszny i chrupki jest taki świeżutki :P nie ma to jak głupie stereotypy, nasuwa mi się tu na myśl bajka "Papay", po której tak czy siak stwierdziłam, że szpinak musi być okropny w smaku :P a smakuje jak sałata i zdrowy jest, bo zawiera dużo żelaza :)

I w końcu lato mamy! :) szkoda, że nie wakacje... :P
Pozdrawiam i życzę udanego tygodnia,
Dagmara :)

Śpiewa ci obcy wiatr

2011-06-20T20:53:00.000+02:00

Zachwyca piękny świat *

Za nami bardzo miło spędzony weekend. Wybraliśmy się na wycieczkę z Polonią z Trondheim. Było nas około 30 osób, rodziny. Nocowaliśmy dość niedaleko Vikhammer, w Laberget Leirsted. Byliśmy odpocząć, pozwiedzać, pogadać, poznać siebie bliżej, pogrillować itp ;)

Powyżej zdjęcia fajnej kawiarenki przy ruinach klasztoru na Tautrze, o którym już pisałam rok temu na blogu. Bo też tam się wybraliśmy :)

A poniżej kościółek przy obecnym klasztorze, za ołtarzem niesamowity widok na fjord.

Siostry podczas nabożeństwa:

Oczywiście zakupiliśmy ręcznie robione mydełka przez siostry :)

Powyżej nasz ośrodek, w którym czuliśmy się jak na kolonii ;) Wspólne gotowanie, nakrywanie do stołu, sprzątanie :)

No i pogawędki do 3.00 - 4.00 w nocy... Wiecie jak ciemno nie robi się wcale, to ciężko położyć się spać :P

Zdjęcia już wschodu słońca o 3.40

Siedząc tak wspólnie i rozmawiając, człowiek nawet nie zauważył kiedy był zachód, bo za chwilę był już wschód.

* Pośpiewaliśmy sobie też przy gitarze. "Polskie kwiaty" również śpiewaliśmy. Dziwne, znałam tą piosenkę, ale chyba nigdy nie zwracałam uwagi na znaczenie słów... Dopiero teraz.

Śpiewa Ci obcy wiatr
Zachwyca piękny świat
A serce tęskni
Bo gdzieś daleko stąd
Został rodzinny dom
Tam jest najpiękniej

Tam właśnie teraz rozkwitły kwiaty
Stokrotki, fiołki, kaczeńce i maki
Pod polskim niebem, w szczerym polu wyrosły
Ojczyste kwiaty. W ich zapachu, urodzie jest Polska.

Żeby tak jeszcze raz
Ujrzeć ojczysty las
Pola i łąki
I do matczynych rąk
Przynieść z zielonych łąk
Rozkwitłe pąki

Bo najpiękniejsze są polskie kwiaty
Stokrotki, fiołki, kaczeńce i maki...

Śpiewa Ci obcy wiatr
Tułaczy los Cię gna
Hen gdzieś po świecie
Zabierz ze sobą w świat
Zabierz z ojczystych stron
Mały bukiecik

Weź z tą piosenką bukiecik kwiatów
Stokrotek, fiołków kaczeńców i maków...

Jesteśmy daleko od Polski. W pięknym kraju. I śpiewa nam obcy wiatr i zachwyca piękny świat. Fajnie się tak spotkać wśród swoich. Posłuchać różnych opowieści. Czego to się człowiek nie dowie o innych Polakach, ale i o Norwegach również ;)

Pozdrawiam życząc udanego tygodnia,
Dagmara :)

Kapciuszki made by Llooka :)

2011-06-16T22:48:00.001+02:00

Dziś odebrałam na poczcie przesyłkę od kochanej Llooki, która sprezentowała mi te śliczne kapciuszki! Karolinka dba jak nikt inny, o nasz blogowy look ;) chyba wiele z Was może poszczycić się oryginalnym naszyjnikiem, broszką, kapciami itp? które wyszły spod rąk tej zdolnej dziewczyny :)

Kochana - z całego serducha dziękuję Ci za nie :*** teraz będę z dumą w nich stąpać po norweskiej "ziemi" ;) Butki są idealne! :)*

Dziękuję także Wioli, która wyróżniła mój blog tytułem: BLOG TYGODNIA na prawdę bardzo mi miło, że podoba się Wam to, co robię :) Dziękuję za te wszystkie mejle pełne ciepłych słów! Dzięki Wam "chce mi się chcieć" :) :*

Pozdrawiam uradowana :)
Dagmara :)

Koronkowy kołnierzyk

2011-06-10T23:12:00.000+02:00

Byłam ostatnio na klamociach :)
Może nic specjalnego nie upolowałam, ale wróciłam z emaliowanym kubeczkiem i serwetkami iiiiiiii :) z czymś, o czym ostatnio marzyłam! :) koronkowym kołnierzykiem:

Takiego starocia znalazłam wśród serwetek :) Jak byłam mała, takie nosiłam :) a Wy?

Promienie słoneczne, które wysyłaliście z Polski - melduję - że dotarły i do Norwegii :) też mieliśmy około 30'C!

Zachód słońca z kuchennego okna - dzisiaj o 22.30 :) a przez całą noc jest tylko troszkę ciemniej :) Pod warunkiem, że nie jest deszczowo.

Dzisiaj pomyliłam autobusy i wracałam 40 min pieszo do domu - z autostrady ;) Polną dróżką, słoneczko pięknie świeciło... D. się biedny denerwował, bo czekał samochodem na przystanku jakąś godzinę na mnie - w naszym mieście, a nie na autostradzie rzecz jasna i się nie doczekał. A ja nie mogłam się dodzwonić do niego, bo jak na złość, sieć komórkowa przestała działać... Życie, ot co :)

Miłego weekendu!
Dagmara

Zapraszam do stołu :)

2011-06-06T18:40:00.001+02:00

Witam Drogie Panie (tudzież Panów) :)
Dziś chciałam Was zaprosić do naszego stołu, który w końcu (!!!) wygląda tak jak chciałam :) Pisząc, że mam do zmalowania jeszcze trochę mebelków na turkusowo, miałam na myśli moje 4 krzesła :) I tutaj kłaniam się w pas wszystkim, którzy odnawiają krzesła :) Ile z tym jest roboty! :P

Nasze krzesełka są drewniane, były polakierowane i prezentowały się wcześniej tak:

Kształt mi się ich podoba i dawno temu myślałam, że je po prostu pobielę. Ale jak zwykle wizja szlifowania odbierała mi chęci za branie się za nie ;) Na szczęście mój Małżonek, sprawił nam w końcu elektryczną szlifierkę i robota była ułatwiona :) Tylko żeby domku nie zakurzyć musiałam wyskakiwać z całą robotą na zewnątrz :P Raz chyba sąsiadów przegoniłam, którzy popijali kawkę na balkonie, bo trochę hałasu jednak to urządzonko robi ;) a raz przegoniła mnie burza z deszczem... Z resztą same deszcze to u nas ostatnimi czasy codzienność i jak w Polsce jest teraz ze 30'C tak u nas w tej chwili połowa z tego ;) No ale do rzeczy - pomalowałam krzesełka na bardzo rozbielony turkus :) i dodałam napisy "BELLE MAISON" w razie jakby ktoś miał wątpliwości - w jakim domu się znajduje ;) dla nie wtajemniczonych w język francuski, przetłumaczę: "PIĘKNY DOM" :))) :P

Napisy robiłam od szablonu, niezastąpioną gąbeczką kuchenną :) Swoją drogą uwielbiam tą szablonową czcionkę :) i mam plana na pewien inny mebel, tylko że ozdobić go cyferkami ;)

Tutaj muszę się jeszcze pochwalić moją zasłonką :))) tak, tak zasłonką, którą udało mi się kupić za 5zł :D czyli 10kr w jednym z ulubionych norweskich sklepów, rok temu. Myślę, że była dlatego przeceniona bo, została jedna, jedyna :) a ja wzięłam ją z myślą o uszyciu z niej poduch (kiedyś tam), ale ostatnio wpadł mi do głowy inny pomysł jej wykorzystania, jak widać na załączonym obrazku:

Jednym zdaniem - śliczny mam obrusik? :)

No i jak już jesteśmy w temacie stołowym, to również pochwalę się moim dobytkiem serwisowym :) Który w końcu udało mi się uzbierać. Pamiętam jak na I rocznicę ślubu, moja Teściowa chciała nam kupić takowy serwis, ale jak to z Dagmarą bywa - wybredne dziewczę - lepiej nie ryzykować i zabrali mnie na zakupy. Rzecz jasna, w sklepach nie było nic, co by mi się podobało... a Teściowa stwierdziła, że jak nic nie wybierzemy to cóż, kupi nam to co jej się podoba i tyle :P Na szczęście znaleźliśmy po jakimś czasie coś, co by mnie satysfakcjonowało, ja odetchnęłam z ulgą, choć niektórzy marudzili, że nie ma w tym "komplecie" wazy, misek itp. Ale ja właśnie chciałam tak, aby niektóre rzeczy były z innej parafii, ale jednak by do siebie pasowały :)

I tak nabyliśmy śliczne turkusowe (a jakże :P) talerzyki deserowe i kubeczki do "kompletu" :)

No i w końcu mogę zaprosić znajomych i udekorować stół, tak żeby było ładnie :)

Co się zaś samego stołu tyczy, to jest do wymiany. Mamy taki "tymczasowy" i szukam czegoś fajnego, na starociach itp.

No i jeszcze na zakończenie tego słodkiego posta, równie słodka miseczka, do "kompletu" rzecz jasna ;) nabyta również ostatnio :)

Pozdrawiam pastelowo,
Dagmara :)

Goro - najpiękniejsze ciasteczka norweskie

2011-05-27T19:13:00.000+02:00

Z dedykacją dla Mamy i Ushii

Gdyby ktoś mnie zapytał z jakim smakiem kojarzy mi się Norwegia, zdecydowanie odpowiedziałabym, że z kardamonem. To tutaj po raz pierwszy jadłam tzw. "rosinbolle", drożdżowe bułeczki z rodzynkami :) Pyszne, takie wilgotne i ten specyficzny smak, którego nie znałam z polskich ciast drożdżowych, smak kardamonu. Przepadłam, uwielbiam wszelkiego rodzaju przyprawy korzenne, ale smaku samego kardamonu jakoś nie znałam :P Nazwę a owszem kojarzyłam i przewijała mi się w mieszankach przyprawowych do np kawy :) I tylko tyle.

Może niektórzy z Was pamiętają tego posta? Jak kupiłam kiedyś na klamociach takie fajne żeliwne urządzenie, nie wiedząc za bardzo do czego służy, eksperymentowałam wtedy z przepisem od Uli na wafelki. Dopiero zimową porą, jeszcze przed Bożym Narodzeniem w sklepach zaczęły pojawiać się ciasteczka z odciśniętym wzorkiem z mojego urządzonka, a na nich widniał napis:

~~ GORO ~~

Zaciekawiona oczywiście, przeszukałam trochę internet na ten temat ;)

Goro - to skrzyżowanie krakersów, ciasteczek i wafli o smaku kardamonu, odciśnięte w specjalnym żeliwie. Żelazka owe są produkowane już od XVII wieku, z wzorkiem wykonanym przez kowali dla zamożnych Norwegów, których stać było na drogie masło, śmietanę (w niektórych przepisach koniak). Zdecydowanie najpiękniejsze ciasteczka w Norwegii (a może i na świecie? :P ) Jeść można je same, bądź też jako piękny dodatek do deserów :)

Goro - receptura na 48 ciasteczek:

3 jajka
1 szklanka cukru
1 łyżka cukru waniliowego
1 szklanka śmietany kremówki (z tłumaczenia zrozumiałam, że ma być ubita)
1 szklanka roztopionego masła (hmm ciekawe ile to? :P)
1 łyżka koniaku lub brandy
6-7 szklanek mąki (w innym przepisie były te same składniki i ich ilości, a mąki 2,5 szklanki tylko O.o dziwne)
1 łyżeczka świeżo mielonego kardamonu
pół łyżeczki cynamonu

Ubić 3 jajka z cukrem i cukrem waniliowym. Dodać roztopione masło i bitą śmietanę. Potem koniak. Przesiać mąkę, dodać cynamon i kardamon. Wymieszać składniki - całość powinna mieć konsystencję ciasta na pizzę. Ciasto należy rozwałkować na jakieś 3-4 mm i kroić na prostokąty o wielkości naszego urządzonka. Docisnąć jeden "plasterek" i opiekać 3-4 min z jednej i drugiej strony. Przepis wzięłam z tej strony - klik. I jak widać ciasteczka oprócz wypiekania w samym "żelazku" są wkładane do specjalnego innego urządzonka, które kładziono na palnik (zdjęcie można zobaczyć tutaj ). Warto mieć przy sobie mokrą ściereczkę aby wycierać wyciekający tłuszcz podczas pieczenia.

I tu od razu się przyznaję bez bicia, nie robiłam jeszcze ciasteczek z tego przepisu, ale może posiadacze urządzonka (Mama, Ushii ;) i może inni posiadający) będą mieli ochotę poeksperymentować? Może coś z tego wyjdzie? ja na pewno się za to wezmę, ale w swoim czasie ;)

W Norwegii produkują także inne piękne ciasteczka, zwane:

~~ KRUMKAKER~~

Są okrągłe i zwijane jak rożek na takim drewnianym, toczonym stożku (widocznym na zdjęciu tutaj - klik). Ciasto na nie w porównaniu do goro jest płynniejsze, do przepisu pozwolę sobie odesłać o tu - klik. O dziwo goro jak i krumkaker sprzedawane są w sklepach wraz z nadchodzącym okresem Bożego Narodzenia, a przez resztę roku ni widu ni słychu :( a to taki ładny dodatek do lodów przecież...

Pewnie kiedyś poeksperymentuję z przepisami na goro czy rosinbolle i zdam Wam relację na ten temat, ale póki co czasem, raczę się po prostu kupnymi, które i tak są wyśmienite :)

A Wy, lubicie kardamon? Może znacie jakieś ciekawe przepisy z tą przyprawą w roli głównej? :)

Miłego weekendu!
Dagmara :)

Mamie :*

2011-05-25T23:19:00.000+02:00

Choć dzielą nas teraz kilometry i całe Morze Bałtyckie
Choć teraz już nie ma niedzielnych rozmów przy śniadanku
spacerków z Dżekim, wycieczek rowerowych...

To i tak pamiętam wszystkie mądre słowa i rady
za które dziękuję, i za MIŁOŚĆ Mamuś :***
Ślę Moc Życzeń z okazji Twojego święta
Dagmara :*

Słodziakowy podnóżek - przed i po :)

2011-05-20T19:45:00.000+02:00

Jak mówiłam, tak też uczyniłam :) tańcuję sobie dalej z turkusem :) Nela słusznie zauważyła, że można przedobrzyć, że za dużo turkusu i będzie źle. Zgadzam się z tym, dlatego bez obaw cokolwiek maluję staram się to robić z wyczuciem ;) Bielenie mebli wcale mi nie przeszło i tak uważam, że biel jest najlepszym tłem dla bogactwa innych barw. I tak a propos bielenia - kursik jaki umieściłam na blogu właśnie na ten temat jest najczęściej czytanym przez Was postem, do tej pory wyświetlono go 3 247 razy! Bielił ktoś z Was może tą metodą meble? Pytaliście mnie jak można zabezpieczyć taki mebel, ja z czystego lenistwa tego nie robiłam, ale można zakupić lakier matowy na bazie wody (taki do zabezpieczania akrylu) i myślę, że będzie ok ;)

Wracając do tematu, jakiś spory czas temu, w tej mojej polskiej klamociarni kupiłam podnóżek za 10zł. Nie wyglądał zbyt ładnie, brudne nóżki i ten dziwny niebieski materiał:

Przeleżakował swoje w garażu u Mamy i w końcu go zabrałam do Norwegii. W sumie to przeszkadzało mi używanie przez D. innego "niestylowego" (czyt. nie w moim stylu :P) podnóżka, a żeby się go pozbyć ;) musiałam skombinować coś w moim stylu :))) Wzdychałam sobie wcześniej do kawałka materiału w ptaszki, a że maszynowo to ja jeszcze nieszyjąca jestem, chciałam go jakoś wykorzystać, żeby biedak nie leżał gdzieś poza zasięgiem mego wzroku :P

Podnóżek pomalowałam na turkusowo. Wymieniłam starą gąbkę na taką podusię, którą miałam z innego mebla, była za długa więc ją ucięłam.

I obłożyłam tkaninką wyżej wspomnianą. Użyłam takera - między taboretem a podusią jest dykta do której właśnie przymocowałam materiał za pomocą zszywek. Sama dykta przykręcona jest na śruby od spodu. I takie cuś mi wyszło:

Słodziak jak nic! ;)

I teraz możemy sobie "ładnie" leżeć przed TV ;)

A to jeszcze nie jest ostatni taniec z tą farbą ;)
Udanego weekendu!
Dagmara :)

Wieczorny spacerek nad fjordem

2011-05-19T17:57:00.000+02:00

Witajcie! :)
Jestem miło zaskoczona, że chcecie więcej zdjęć z Norwegii, okolicy w której przyszło nam żyć ;) Czy czuję się jak na ciągłych wakacjach? nie-e, bo oprócz przyjemności nadeszły obowiązki :P Jak się jest gdzieś na wakacjach, to z reguły człek odpoczywa ;)

(A propos z kalendarza: "Wypoczynek jak wszystko, kończy się zmęczeniem." - Alexandre Dumas :)

A jak zaczynamy mieć coś na co dzień, to już nie jest takie przyjemne, tak jak z tym powiedzeniem: "Gdyby ciągle byłoby się szczęśliwym, nie sprawiałoby to żadnej przyjemności". Oczywiście doceniam piękno natury i zachwycam się nim na nowo, zwłaszcza teraz jak znów zrobiło się zielono :)

Także kilka zdjęć - dla tych, którzy chcą zobaczyć troszkę norweskich krajobrazów. A konkretnie to przedstawiam Wam plażę w Vikhammer, miejscowości w której mieszkam :) (Do Trondheim mamy jakieś 15-20 min samochodem.) A wieczorny spacerek, bo zdjęcia były robione miedzy 20.00 a 21.00 :)

Zapraszam!

Aktualnie był odpływ:

Na takiej górce mieszkamy :) więc do wody mamy kawałeczek:

Pozdrawiam z troszkę burzowego dziś Vikhammer,
Dagmara :)

W stronę wodospadu

2011-05-17T18:52:00.000+02:00

Witam :)
Na wstępie dziękuję za wszystkie komplementa odnośnie naszej szafy! Bardzo, bardzo mi miło, ze Wam się podoba :))) Wszystkim, którzy zastanawiali się nad podobnym czynem, życzę odwagi ;) Jeśli tylko lubicie ten kolor na pewno nie będzie Wam źle w jego towarzystwie :)

Aktualnie kończy mi się długi weekend, norweska "majówka". Dzisiaj Norwegowie obchodzą Święto Konstytucji, ale o tym jeszcze będzie ;) Dawno nie było wycieczek i norweskich krajobrazów na blogu? Myślę, że wycieczkowy okres czas zacząć :) W niedzielę wybraliśmy się z moim Małżonkiem na wycieczkę, zobaczyć wodospad, który mieści się niedaleko naszej miejscowości, w Hommelviku, a który to przez przypadek odkryliśmy rok temu, jadąc sobie po okolicy samochodem. A że byliśmy wtedy tylko w "klapeczkach" to do wodospadu nie dotarliśmy, teraz nadrobiliśmy straty :)

Atrakcje spotkane po drodze ;)

Wodospad dzielił się bodajże na trzy części i aby zobaczyć każdą, musieliśmy sobie trochę po lesie pochodzić :) Raz pod górę, a raz z górki. I tajemniczy las dookoła.

A przy wodospadzie "padało" ;)

Takie piękne okolice nas otaczają:

Pozdrawiam serdecznie,
Dagmara :)

Szafa - przed i po :)

2011-05-14T19:11:00.001+02:00

Witam wszystkich czytelników :)
Jednak wykrzesałam trochę czasu na swoje przyjemności, jakimi są aranżacje mieszkanka, zmienianie oblicza przedmiotom ;) Z Polski przyjechałam z kubełkiem turkusowej farby, już dawno temu miałam ochotę zmalować coś na ten kolor :) A tak tylko śliniłam się do zdjęć widzianych w sieci, gdzie ktoś pokazywał np białe wnętrza i turkusowe akcenty - no miodzio! :)

Pod pędzel (a raczej gąbkę ) poszła nasza szafa, o której wcześniej pisałam tu. Od niedawna stoi w innym miejscu dużego pokoju. Mój Tato od jakiegoś czasu z nami nie mieszka, wrócił "ratować" polską gospodarkę, ale obawiam się, że może szybko tu wrócić... My mamy "w końcu" ;) duży pokój dla siebie i to w nim stoi kredens i tam na razie próbuję stworzyć DUSZĘ wnętrza ;) Efekty mojej pracy oczywiście będą się tu pojawiać :) Szafa - przed:

I szafa "po":

Nie powiem, miałam trochę obaw, bo szafa to kolos i machnięcie ją na kolor jakim jest turkus, narzuca już kolorystkę wnętrzu. Na szczęście można i tak różnymi dodatkami bawić się w aranżowanie pokoju :) Turkus będzie królował, ale chyba mi to nie przeszkadza, bo uwielbiam ten kolor! :)
Kiedyś w moim panieńskim jeszcze pokoiku, który dzieliłam z siostrą, także pomalowałam stolik i komodę na podobny kolor (niestety nie mam zdjęć przy sobie, aby Wam pokazać).

Do szuflad przykręciłam zegarowe uchwyty

A samą szafę ozdobiłam także różanymi wianuszkami które

zrobiłam z "przydasi", których używam do robienia kartek

i zawiesiłam je na drzwiach za pomocą żyłki

No i: "Pięknie jest..." :)

Uprzedzając jakiekolwiek pytania: szafę pomalowałam dwa razy, turkusowym akrylem - półmat, tam gdzie widać jaśniejszy kolor, rozcieńczyłam farbę turkusową 1:1 z białą :) i tą jaśniejszą barwą mam zamiar zmalować jeszcze kilka mebelków ;)

Pozdrawiam życząc miłego weekendu!
Dagmara :)

Tusen takk! :)

2011-05-09T14:43:00.000+02:00

Tusen takk z norweskiego oznacza po prostu tysięczne dzięki :)
A złożyło mi się na podziękowania i przy okazji przeprosiny, że tak późno dziękuję ;) ale uwierzcie mi - nie miałam kiedy zrobić zdjęć i czasu by coś tu skrobnąć. Także nadrabiając straty:

- Dziękuję za wszystkie życzenia świąteczne!!! :)

Święta minęły strasznie szybko, jak sen... pozostało mi trochę zdjęć rozkwitającej wiosny ;) z polski. Do Norwegii wiosna przyszła (!!!) ale ociągając się nieco i dopiero teraz drzewka pomału się zaczęły zielenić :) Mówię tutaj o okolicach Trondheim, bo w Oslo to podobna pogoda jest do tej polskiej. Nawet muszę Wam powiedzieć, że letnią pogodę mamy w tej chwili :) i pomału zaczynają się białe noce! o godz 0.30 jest jeszcze widnawo na dworze i to mi się podoba, bo ciemna zima jakoś nie przypadła mi do gustu :P

Te piękne ukwiecone drzewka to jeszcze złapane obiektywem z Polski (pewnie dawno przekwitły, a tu jeszcze nie kwitną)

- Dziękuję za karteczki z świątecznymi życzeniami :* Elle, Mili i Ushii (choć od Uli doszła po świętach - jak się dowiedziałam od teściów, więc karteczką się nie pochwalę)

- Dziękuję Mili za przeprześliczny organizer!!! który uszyła specjalnie dla mnie. Naprawdę nie mogę się nim nacieszyć! Jest tak precyzyjnie wykonany :) i te połączenie koronki z lnem, które uwielbiam :) Dziękuję po stokroć :***

- Dziękuję Myszce za gazetkę i prezenty również ręcznie wykonane - piękny woreczek:

I broszkę, której kunszt podziwiam ciągle :***

Przy okazji podaję przepis na szybki deser, pewnie nie jednemu znany jako kolorowy sernik na zimno ;)
- 4 serki homogenizowane waniliowe
- galaretka o smaku jaki lubicie, u mnie malinowa :)

Należy rozpuścić galaretkę w gorącej wodzie ( jakieś 200 ml) i do tego dodać serki - roztrzepać trzepaczką całość, potem przelać do salaterek i wstawić do lodówki do czasu aż masa stężeje :) Następnie WKUSZAĆ ze smakiem ;)

Za mną stresujący dzień, który jakoś przeżyłam ;) niestety takowe mnie jeszcze czekają przez najbliższy czas, wiec proszę trzymajcie kciuki! Dlatego też nie wiem z jaką częstotliwością będę się tu pojawiać, ale będę! ;)
Dziękuję jeszcze raz za wszystko, za to, że jesteście! :)
Dagmara :)

Wielkanocne dekoracje i życzenia :)

2011-04-22T16:33:00.000+02:00

Witam wszystkich!
Wpadam na chwilkę, odrywając się od świątecznych przygotowań ;) Ależ mi czas szybko pędzi buuu! A niestety w poniedziałek na wieczór już wracamy. Zrobiłam sobie taką chwilową dekorację świąteczną - "ołtarzyk", bo i tak zaraz bedę to wszystko pakować i zabierać do NO - takie życie :P Ale tutaj też muszę się chwilkę nacieszyć.

Dwie kurki powyżej to nowy drób dekoracyjny, jak zwykle - nie mogłam się im oprzeć ;)

A paniżej stare, "ciosane", pokazywane w poprzednie swięta.

Różowiutkie stokrotki pozują w pięknych osłonkach, które dostałam od mojej Przyjaciółki, która mieszka w Szwecji, a konkretnie w Malmö i udało mi się ją odwiedzić po drodze do Polski :) Mi$ - dziękuję jeszcze raz :*

Nabyłam też badylka ;) leszczynę - aby wstawić w NO do ikeowskiego białego dzbana i pozawieszać na niej jajka, ptaszki itp - strasznie podoba mi się taka dekoracja :)

I na razie na badylka udało mi się uszyć dwa jajka tildowe (z tego co widzę, muszę jedno jeszcze dopchać watoliną :P ) Święta są u mnie w kolorze różu ofkors :) Hiacynty też będą różowe :) Biadolę tylko nad tym, że wszędzie pełno żółtego proponują na święta :( znaleźć coś świątecznego w innym kolorze to nielada wyczyn :P

Moje Drogie!

Chciałam Wam życzyć zdrowych, wesołych Świąt Zmartwychwstania Pańskiego

upływających w miłej atmosferze, wśród grona najbliższych!

Dagmara :)

Wiosna! i losowanie :)

2011-04-18T00:47:00.000+02:00

Witam z małym opóźnieniem ;) oczywiście z polskiej ziemi piszę :)))
I tak się cieszę, że tu jestem! ładuję akumulatory :) Bo popatrzcie jak mamy w Norwegii aktualnie:

Zdjęcia te były robione w piątek, jak wyjeżdzaliśmy. Jednym zdaniem szaro, buro i ponuro. Drzewka nie są jeszcze zielone, no niezaciekawie jest. Aczkolwiek słońce ostatnio świeciło ;) (dobrze, że nie w czasie naszej drogi, bo na takie długie jazdy to ja lubię akurat pochmurne niebo).

Za to zdjęcia z dzisiejszej pięknej (!) cieplutkiej niedzieli w Polsce :)))

No nijak mają się do norweskich klimatów! :P

Chyba rozumiecie moją radość? ;)
Ok, nie trzymam Was już w niepewności ;)
Bardzo mnie cieszy tak liczny udział w moim candy! :) Witam oczywiście wszystkich na moim blogu :) mam nadzięję, że pozostaniecie tu na dłużej ;)

Poszłam na łatwiznę i posłużyłam się randomem, który to wylosował liczbę 7, pod którą kryje się:

Agea

Serdecznie gratuluję!!! :)))) i proszę o podanie adresu na mojego mejla dagoma@op.pl

Dziękuję wszystkim za zabawę! :)

Pozdrawiam i życzę udanych przygotowań do Świąt! :)

Dagmara :)

Wiosennie, zielennie mi grajcie...

2011-04-02T21:14:00.000+02:00

Wiosna wiosna, ach to Ty? Nie wiem czy zjawiła się na długo, czy tylko na chwilę, ale dziś mieliśmy 10'C na plusie i powiewał sobie ciepły wiaterek :) śnieg zaczął topnieć. Ale żeby tu coś kwitło na dworze? nei! Dlatego kwitną kwiatki, ale w doniczce :) białe szafirki dla odmiany :) Zrobiłam ostatnio trochę zawieszek "ceramicznych" ale czeka je jeszcze malowanie, więc tylko króliczek pozuje wśród białego kwiecia.

Dzisiejszy widoczek za oknem z topniejącym śniegiem:

Chciałam się też pochwalić najmniejszym konikiem na biegunach z mojej kolekcji ;) która powiększyła się dzięki Adze ze "Skrawków wolnego czasu" :) Konik jest uroczy - dziękuję Ci ślicznie za to maleństwo! :*

Na razie tylko tyle. Jeszcze raz dziękuję za wszystkie ciepłe słowa :* Jeśli tylko coś Wam się podoba to pewnie - inspirujcie się, od tego w końcu jest ten blog :)

Pozdrawiam,
Dagmara :)

P.S. Ta, ta wiem, że u Was cieplej :P

Bujając w obłokach

2011-03-25T19:10:00.000+01:00

Po zimowych czerwieniach zdecydowanie mam ochotę na pastele. Dalej jestem w temacie turkusu i różu. To się nazywa terapia kolorem. To co dzieje się za oknem jakoś mnie nie bawi :( W przeciągu tygodnia potrafi kilka razy napadać śniegu i wszystko stopnieć... Teraz aktualnie od dwóch dni przeżywamy ogromne śnieżyce i zamiecie śnieżne :((( dookoła jest biało i na minusie. Tak sobie patrzyłam na mojego drugiego bloga "Zaklinaczkę wnętrz" i na to co było w marcu o tej porze roku, dziś mamy 25 marca. 26 marca pisałam ten post - klik :((( to nie sprawiedliwe!!! :/

Ależ marudzę ;P Pamiętam mojego Małżonka jak przyjeżdżał do Polski na Wielkanoc i mówił: "Ależ tu zielono i ciepło!" teraz dopiero rozumiem jego zachwyt tamtejszy ;) W Norwegii mówi się, że są dwie zimy - jedna biała, druga zielona, tylko niestety w tą drugą nie ogrzewa się mieszkania... Ogólnie słyszałam też, że często tutaj ludzie popadają w depresję, odnotowuje się dużo samobójstw. Nie brzmi to zachęcająco - prawda? Dlatego też zalecane jest łykanie omega 3 (co też czynimy) bo zawiera też witaminę D, która jest w naszej skórze wytwarzana przy styczności ze słońcem.

Kontynuując terapię kolorem, nabyłam piękną turkusową pościel w białe groszki (lub na odwrocie kołdry jak kto woli - białą w turkusowe groszki ;) Tak rzadko co kiedy natrafiam na pościel, która mi się podoba, że nie odpuściłam sobie. Jaśkom nałożyłam (już pokazywane na tym blogu) patchworkowe poszewki i można teraz bujać w obłokach :) choć jeśli chodzi o łóżko, to szykują się zmiany, ale to za jakiś czas...

Piżamkę też mam turkusową w białe groszki ;)

Przypominam o moim candy - jeśli ktoś ma ochotę :) i przy okazji dziękuję za wszystkie miłe komentarze! :* bardzo mnie cieszy to, że podoba się Wam mój blog! :)))

Pozdrawiam i życzę udanego weekendu!
Dagmara :)

Wiosenne candy :)

2011-03-20T11:57:00.001+01:00

Jutro kalendarzowa wiosna :) Szkoda, że tylko kalendarzowa, bo ja za oknem mam śnieg :/ ale też 7'C na plusie, a nuż do jutra stopnieje? :) cóż Norwegia ma swoje uroki, wiosna przyjdzie pewnie z miesięcznym opóźnieniem :/ a my za miesiąc jedziemy do Polski - hurra! :P Muszę przyznać, że to mój najdłuższy pobyt poza krajem, rodziną. Także ogarnia mnie nostalgia. Widzę, że Pani Tęsknota przypisana mi jest na jakiś kawałek życia, a towarzyszy mi już od trzech lat...

Ale już nie smutam. Tylko zapraszam na wiosenne candy - mam do oddania przedostatni numer skandynawskiej gazetki "Vakre hjem & interior" (czyli "Najpiękniejsze domy i wnętrza"). Niedostępnej w Polsce, a obleganej przez blogerki lubiące skandynawskie klimaty :) Do gazetki dołączę obrazek z motylkami (bez ramki) robiony przez mnie :)

tutaj kilka stron gazetki Vakre:

Zapraszam wszystkich chętnych, anonimowych też :)
- osoby, które posiadają bloga, proszę o umieszczenie pierwszego zdjęcia i linka do candy - na bocznym pasku
- losowanie odbędzie się 17 kwietnia na polskiej ziemi :)

Pozdrawiam wszystkich odwiedzających moje skromne progi :)
Dagmara :)

Umilacze, durnostojki - jak kto woli :)

2011-03-13T14:25:00.000+01:00

Dla mnie - muszą być, choćby miały służyć tylko po to, by cieszyć oczy - a to przecież dla nas dużo, prawda? ;) Kredens w dużym pokoju to strzał w 10-kę! :) znajduje się na przeciwko kanapy, na której spędzamy z D. dużo czasu, dlatego też fajnie tak usiąść sobie i mieć widok na ładne rzeczy :) człowiekowi od razu robi się miło i bardziej wiosennie :) choć śnieg za oknem, ale temperatura aktualnie + 3,3'C i przed chwilą świeciło pięknie słoneczko - mało tego - w końcu słońce znalazło się w takiej pozycji, że zagląda do naszej sypialni - zimą, strasznie ciemnego pokoju :(

Turkusy i róże dalej mi w głowie :) Pokażę Wam moje ostanie zdobycze, tym razem sklepowe.

Boskie gałki do mebli - zegarowe, bomba nie? :)

I taką kompozycję sobie stworzyłam :

Do świeczki przyczepiłam skrzydełka :)

No i zamarzyły mi się motylowe obrazki, których ostatnio pełno na blogach i w norweskich sklepach, a że drogo - to postanowiłam sobie sama takie stworzyć, tylko przy pomocy stempli i papieru :)

Kolejny nabytek taki bardziej na Wielkanoc albo też do kuchni - no nie mogłam się oprzeć tej kurce ;)

I patera na ciacho (aktualnie - postnie ;)

Banerek zmieniłam na wiosenny w końcu ;)

Dziękuję za wszystkie miłe słowa pod poprzednim postem! Ogromnie mnie cieszy, iż tyle osób podziela mój gust :) (na pytania w komentarzach odpowiem niebawem).

Pozdrawiam wszystkich cieplutko i życzę rychłego nadejścia WIOSNY! :)
P.S. W Norwegii I Dzień Wiosny rzekomo zaczyna się 14-go marca, czyli jutro...(?)
P.S. 2 Pauluś - wszystkiego najlepszego w Dniu Urodzin :***

Dagmara :)

Marzenie o kredensie - spełnione :)

2011-03-06T20:37:00.001+01:00

Witam po małej przerwie :) Ostatnio nie mam zbyt wiele czasu na blogowanie i raczej mieć nie będę :/ Priorytetem jest teraz nauka norweskiego. Od półtora miesiąca chodzę na dwa kursy (od poniedziałku do piątku) poza tym mam jeszcze inne zajęcia ;) codziennie coś. Poznałam mnóstwo osób, nie tylko z Polski ale też z różnych krajów. Dziś np. spotkaliśmy się z osobami z kursu w kawiarni by poćwiczyć norweski :) a osoby te były z Kenii, Rumunii, Chin, USA, Irlandii. Trzeba przyznać jednak że męczące jest to ciągłe natężanie słuchu i rozmowa w innym języku.

Ale wracając do tematu - jakiś czas temu spełniłam jedno ze swoich marzeń. Jestem wybredna jeśli chodzi o meble, nie każde starocie mi się podobają. A ten kredens skradł moje serce:

Kupiony w mojej klamociarni za bagatela 150zł!!! A tylko dlatego, że ma szybkę (po prawej stronie) stłuczoną (jeszcze jej nie wymieniliśmy, pewnie z PL będziemy musieli przywieźć). Zawsze marzyłam o kredensie i trafił mi się drewniany i podobny stylem do innych mebli, które tu mamy. Oczywiście musiał przejść bielenie:

I tu zaaranżowany po części:

Uszyłam dwa ptaszki, które szyła ostatnio Llooka (dziękuję jeszcze raz za wzór :*). Królują pastelowe barwy zwłaszcza róż i rozbielony turkus - tak wiosennie mi się kojarzą.

Tęskni mi się za wiosną, a tu śniegiem znów sypnęło ostatnio i znów mamy biało dookoła...

Powyżej klosz z rabunku ;) który tu widziałam w jednym sklepie za 900kr (450zł, też był stary). Musiałabym go kiedyś spróbować oczyścić (wypiaskować?) z rdzy.

Jedną szybkę okleiłam koronkowymi naklejkami :)

No i całość:

Pozdrawiam serdecznie,
Dagmara :)

Walizkowa miłość

2011-02-19T16:41:00.000+01:00

Walizki zbieram już od jakiegoś czasu. Stare, odrapane, każda z jakąś historią - mi nie znaną. Wnoszą do wnętrza odrobinę przeszłości, choć u mnie wiele się takich rzeczy znajduje. Pewna nasza znajoma, podczas odwiedzin 'naszego' mieszkanka stwierdziła, że bałaby się przynosić do domu stare rzeczy, bo one mają duszę... i nie wiadomo do kogo należały... Czasem się nad tym zastanawiam, ale przynoszę te rzeczy do domu i... dobrze im chyba u mnie ;) Dostają w końcu drugie życie.

Walizek posiadam sztuk 7 :) W każdej coś trzymam, a to przydasie do robienia kartek, a to tkaniny... Walizki otrzymały naklejki "hotelowe" Tima Holtz'a, dla nadania charakteru światowców ;) Myślałam o tym aby położyć je jedna na drugą, gdzieś przy ścianie - bo i takie inspiracje w sieci znalazłam, fajnie wyglądały - ale drażniłoby mnie ciągłe zdejmowanie, aby dostać się do którejś z nich. Dlatego wymyśliliśmy sobie regał na nie:

Dojście do każdej z nich jest :) i myślę, że fajnie to wygląda (może półka z czasem przejdzie metamorfozę typu bielenie i np jakieś cyferki po bokach?).

Pozdrawiam,
Dagmara :)

Lubicie bajki?

2011-02-14T18:49:00.002+01:00

Bajka dla wszystkich, którzy dziś obchodzą Dzień Zakochanych jak i dla tych, którzy upierają się przy tym, że obchodzą go co dzień ;)

Bajka o Miłości i Szaleństwie

Powiadają, że pewnego razu spotkały się na Ziemi wszystkie uczucia i cechy ludzkich istot.
I tak: Gdy Znudzenie ostentacyjnie ziewnęło po raz trzeci, Szaleństwo, jak zwykle obłędnie dzikie, zaproponowało: - Pobawmy się w chowanego!
Intryga, niezmiernie zaintrygowana, uniosła tylko lekko brwi, a Ciekawość, nie mogąc się powstrzymać, spytała z typowym dla siebie zainteresowaniem:
- W chowanego? A co to takiego?
- To zabawa - wyjaśniło żywo Szaleństwo - polegająca na tym, iż ja zakryję sobie oczy i powoli zacznę liczyć do miliona.

W międzyczasie wy wszyscy dobrze się schowacie, a gdy skończę liczyć, moim zadaniem będzie was odnaleźć.
Pierwsze z was, na którego kryjówkę trafię, zajmie moje miejsce w następnej kolejce.

Podekscytowany Entuzjazm zaczął tańczyć w towarzystwie Euforii, Radość podskakiwała tak wesoło, iż udało się jej przekonać do gry Wątpliwość, a nawet Apatię, której nigdy niczym nie dało się zainteresować.
Jednakże nie wszyscy chcieli się przyłączyć.
Prawda wolała się nie chować, w końcu i tak zawsze ją odkrywano.
Duma stwierdziła, że zabawa jest głupia, ale tak naprawdę w głębi duszy gryzło ją, iż pomysł wyszedł od kogo innego.
Tchórzostwo z kolei nie chciało ryzykować.

- Raz, dwa, trzy - zaczęło liczyć Szaleństwo.
Najszybciej schowało się Lenistwo, osuwając się za pierwszy lepszy napotkany kamień.
Wiara pofrunęła do nieba, a Zazdrość ukryła się w cieniu Triumfu, który z kolei wspiął się o własnych siłach hen!
Na sam szczyt najwyższego drzewa.
Wspaniałomyślność długo nie mogła znaleźć dla siebie odpowiedniego miejsca,
gdyż wszystkie kryjówki wydawały się jej idealne dla przyjaciół: krystalicznie czyste jezioro było wymarzonym miejscem dla Piękności, dziupla - w sam raz dla Nieśmiałości, motyle skrzydła stworzono dla Zmysłowości, powiew wiatru okazał się natomiast najlepszy dla Wolności.
W końcu Wspaniałomyślność schowała się za promyczkiem słońca.
Z kolei Egoizm znalazł sobie, jak sądził, wspaniałe miejsce: wygodne i przewiewne, a co najważniejsze - przeznaczone tylko, tylko dla niego.
Kłamstwo schowało się na dnie oceanów, a może skłamało i tak naprawdę ukryło się za tęczą? Pasja i Pożądanie w porywie gorących uczuć, wskoczyli w sam środek wulkanu.
Niestety wyleciało mi z pamięci, gdzie skryło się Zapomnienie, lecz to przecież mało ważne.
Gdy Szaleństwo liczyło dziewięćset dziewięćdziesiąt dziewięć tysięcy dziewięćset dziewięćdziesiąt dziewięć
Miłość jeszcze nie zdołała znaleźć sobie odpowiedniego miejsca.
W ostatniej chwili odkryła jednak zagajnik dzikich róż i schowała się wśród ich krzaczków.
- Milion - krzyknęło na końcu Szaleństwo
i dziarsko zabrało się do szukania.
Od razu, rzecz jasna, odnalazło schowane parę kroków dalej Lenistwo.
Chwilę potem usłyszało Wiarę rozmawiającą w niebie z Panem Bogiem.
W ryku wulkanów wyczuło natomiast obecność Pasji i Pożądania.
Następnie, przez przypadek, odnalazło Zazdrość, co szybko doprowadziło je do kryjówki Triumfu.
Egoizmu nie trzeba było wcale szukać, gdyż jak z procy wyleciał ze swej kryjówki, kiedy okazało się, iż wpakował się w sam środek gniazda dzikich os.
Trochę zmęczone szukaniem Szaleństwo przysiadło na chwilę nad stawem i w ten sposób znalazło Piękność.
Jeszcze łatwiejsze okazało się odnalezienie Wątpliwości, która, niestety, nie potrafiła się zdecydować, z której strony płotu najlepiej się ukryć.
W ten sposób wszyscy zostali znalezieni: Talent wśród świeżych ziół, Smutek - w przepastnej jaskini, a Zapomnienie... cóż, już dawno zapomniało, iż bawi się w chowanego.
Do znalezienia pozostała tylko Miłość.
Szaleństwo zaglądało za każde drzewko, sprawdzało w każdym strumyczku, a nawet na szczytach gór i już, już miało się poddać, gdy odkryło niewielki różany zagajnik.
Patykiem zaczęło odgarniać gałązki...
Wtem wszyscy usłyszeli przeraźliwy okrzyk bólu.
Stało się prawdziwe nieszczęście!
Różane kolce zraniły Miłość w oczy.
Szaleństwu zrobiło się niezmiernie przykro, zaczęło prosić, błagać o przebaczenie, aż w końcu poprzysięgło zostać przewodnikiem ślepej z jego winy przyjaciółki.
I to właśnie od tamtej pory, od czasu, gdy po raz pierwszy bawiono się na Ziemi w chowanego, Miłość jest ślepa i zawsze towarzyszy jej Szaleństwo.
M.Podleśny

Jedna z moich ulubionych bajek, którą lubię dawać w prezencie Młodej Parze, wydrukowaną na papierze czerpanym, zrulowanym, obwiązanym tasiemką i z napisem: "Bajka na dobranoc" :)

Pozdrawiam,
Dagmara :)

Wahadło z mosiądzu odlane...

2011-02-05T12:47:00.001+01:00

Biedne słania się i opada z sił

Z jego objęć wyrwany

Byłbyś bardziej beztroski

Jest czymś niezrozumiałaym

Mechanizmu ciągły pośpiech...

(Edyta Bartosiewicz - Zegar)

Mój zegar nie jest bezduszny... To pamiątka rodzinna. Tika już sobie kilka dni na ścianie. (Mamo - sprawuje się na medal :)
U Babci w pokoju wisiał zegar, ale nie ten. Bardzo podobny. Pytałam Babcię czy mogę go sobie zabrać? Odpowiedziała mi, że jak chcę, to mogę w każdej chwili. Mówiła mi, że jak była kiedyś w sanatorium to spotkała pewnego pana, który tymi zegarami się fascynował, zbierał je i spytał czy nie zechciałby go oddać? Na szczęście nie. Nie chciałam go wtedy zabierać, bo pewnie poszedł by leżakować gdzieś do piwnicy, bo nie miałam go gdzie powiesić. Teraz gdy Babci już nie ma, chciałam go zabrać do Norwegii, ale tak się złożyło, że rodzina z którą Babcia mieszkała, chce aby zegar pozostał na swoim miejscu, bo się z nią kojarzy. Smutno mi się zrobiło, ale skoro zegar ma dla nich znaczenie jak i dla mnie - tam pozostał. Na szczęście dostałam podobny od mojej chrzestnej (córki Babci). Zegar Ciocia kiedyś zabrała z domu, także pamiątka rodzinna jest :) Niestety nie chodził, na naprawę trzeba było czekać miesiąc i niestety trochę kosztowała.

Ale za to teraz mamy w naszym pokoiku "babciny nastrój" :) Wam też tykanie zegara kojarzy się z Babcią/Dziadkiem? Zegar wybija godziny. Pierwsza nocka nieprzespana ;) D. marudził, że się nie wyspał a tu o 7.00 trzeba wstawać, eee tam, przyzwyczaimy się ;)

Zegar jest piękny :) Nie wiem ile ma lat - pewnie po jakichś numerach można do tego dojść, ale nie patrzyłam jeszcze. Wiem tylko, że pochodzi z zakładu Gustava Beckera, który produkował jedne z najlepszych zegarów na świecie, sygnowane znakiem kotwicy zwieńczonej koroną oraz inicjałami "GB" po jej bokach (patrz - pierwsze zdjęcie), więcej informacji na jego temat tutaj.

Może posiadacie takie zegary w swoich domach?

Pozdrawiam swoich Czytelników
Dagmara :)

Drugie życie starego zagłówka ;)

2011-02-02T18:54:00.000+01:00

Witam po raz pierwszy w lutym tego roku :)
I znowu wieszak Drogie Panie :) Już dawno miałam się za ten pomysł wziąć, ale "ciężko" było dwie śrubki przykręcić :P Jednym zdaniem - jakoś mi nie po drodze było. Sam wieszak nabywany na klamociach dostałam gratisowo (czasem jak robimy większe zakupy, pani w sklepie odejmuje nam końcówkę i wychodzi na to, że gratis dostaję jakąś ładną serwetkę, słoiczek ;).

Zastanawiałam się jak spożytkować mój rabunkowy zagłówek i po jakimś czasie zaświtał mi taki pomysł :) znów - konstrukcja przenośna, bez uszczerbku zdrowia ścian (zaznaczam, że mieszkanie wynajmujemy, dziury w ścianach robimy, ale staramy się ograniczać :P ). W moim polskim pokoju wszelkie koraliki wisiały mi nad łóżkiem na tych wieszakach - klik. A tu, plątały mi się w woreczku - do czasu. Wieszak, który zamontowałam do zagłówka jest troszkę za krótki i mam zamiar go zamienić na ten jeden z Polski (jak go kiedyś dowiozę ;). Bo wisiorków, koralików trochę mam - gadżety kobiety rzecz jasna :)

Jako osoba "wrażliwa inaczej" muszę tu zaznaczyć - PODOBA mi się zagłówek taki jaki jest - obdrapany :) i "brudny" (bo brudny nie jest, szorowałam go mleczkiem).

Pozdrawiam serdecznie, życząc udanego lutego!
Dagmara :)

Drugie życie starych drzwi

2011-01-28T23:06:00.000+01:00

Szalenie spodobał mi się pomysł wykorzystania starych drzwi - jako wieszaka na ubrania :) Znalazłam wiele takich inspiracji w sieci i tylko co chwila podsuwałam fotki Mężowi i wzdychałam: "Popatrz jak to fajnie wygląda". Choć mamy mały przedsionek, to i tak Dagmara znalazła miejsce na taki bajer ;) Drzwi kupiliśmy w mojej klamociarni, ostatnio była dostawa starych drzwi - pewnie rozbierali gdzieś kolejny domek...

Do wieszaka też wzdychałam, ale cena mnie skutecznie odstraszała. Na me szczęście, w sklepie, na półce z przecenionymi rzeczami znalazłam dwa, po sporej obniżce cen, bo były uszkodzone! Całe 100kr niżej, bo jedna gałka była pęknięta (to mi kompletnie nie przeszkadza ;). Drugi wieszak (jeszcze nie ma miejsca docelowego) był za śmieszną cenę, bo jeden z metalowych wieszaczków się urwał, a już mam pomysł co wstawić na "uszkodzone" miejsce.

Do kompletu jeszcze napis: "Velkommen" na emaliowanej płytce.

Nie wiem jak Wam, ale mi się ten efekt strasznie podoba :)

Co do pogody, mamy gdzieś 5'C na plusie! Ma się rozumieć, śnieg pozostał wspomnieniem. Dziwne, bo rok temu o tej porze to dochodziło do -25'C podobno.

Pozdrawiam wszystkich, witam tych, co są tu po raz pierwszy :)
Dagmara

Bo my mamy pokój z kominkiem...

2011-01-21T18:05:00.000+01:00

Witam wszystkich! :)
Dziś odsłaniam kolejną część naszego pokoju. Jak widać na zdjęciu poniżej, do naszego pokoju wchodzi się z kuchni.

A niemalże na środku stoi sobie kominek, a jakże! :) Zawsze marzyłam o pokoju z kominkiem - następnym razem będę bardziej precyzować prośby do Pana Boga ;)

Szpetne to takie :/ bez gładzi, kompletnie nie użyteczne - stoi. Już jakiś czas temu kazałam Mężowi wygospodarować część między kominkiem a ścianą na cuś a'la szafa. No i z jednej i drugiej strony wisiała sobie zasłonka. Ale mi się to nie podobało :/

Poza tym, D. powiedział, że nie zamierza wiercić więcej dziur w ścianach, a ja uwielbiam mieć zapełnione ściany, wieszać jakieś duperele itp.

Więc wymyśliłam sobie "ściankę", która będzie mi to zasłaniać. Kupiliśmy płytę kartonową gipsową i obłożyliśmy ceratą z ukochanym motywem groszków na tle kawy z mlekiem ;) (przytwierdzona za pomocą takera).

I powstało cuś w rodzaju "pele mele inaczej". Innego rodzaju pele mele 'jak zrobić', pokazywałam o tu - klik.

Pozawieszałam na nim pudełeczka po słomianych ozdobach choinkowych, które tworzą 'niby ramki'. Zegar z dedykacją dla Męża - aby wiedział która jest godzina ;P

Blaszki - modne ostatnimi czasy ;) mam i ja! Dlaczego 3-ka? Bo to moja liczba :) Kiedyś interesowałam się trochę numerlogią, runami, tarotem... ale powiem Wam jedno - osobą medium nie jestem, i "daru" do tego nie mam, zawsze musiałam znaczenie kart wyczytywać z książek :P
A z tą 3-ką - to, jak zaczęłam wyliczać różne ważne daty, to często wychodziły mi 3-ki...

A skoro pele mele, to wymyśliłam sobie, że wszelkie zdjęcia, kartki, notatki będę zaczepiać na takie klipsy i zawieszać je na śrubce.

Rodzinka podusi mi się zwiększyła (czerwone znane, szare znane z "zaklinaczki") i na wyprzedaży zdobyłam śliczne z pocztowym motywem (który już dawno za mną chodził) i z napisem "Amour" ;) Wszystkie podusie razy dwa.

Dziękuję Wam za wszystkie ciepłe słowa, które tu zostawiacie :*
Pozdrawiam serdecznie!
P.S. Co do pogody, to aktualnie od kilku dni i u nas pada deszcz :/ teraz jest +2,8'C, chlapa i ślizgawica, a przyznam szczerze, że tego o tej porze w Norwegii się nie spodziewałam, śnieg mamy nadal, ale taki brzydki :/
Dagmara :)

Podaruj mi trochę słońca!

2011-01-16T20:07:00.000+01:00

Witam :)
Jeśli mam ochotę zobaczyć słońce (i o ile ono nie jest za chmurami) muszę wejść na szczyt naszej górki, na której mieszkamy (zdjęcia sprzed kliku dni).

A po spacerku - gorąca kawa, ale z mleczkiem i to spienionym! :)

Marzyła mi się jakaś ładna cukiernica i w końcu coś znalazłam :)

A propos, pokazywałam w pokoiku zasłonki, piszecie, że to lambrekin hmm, ja bym nazwała to roletą, jest taka sama jak ta:

W naszym pokoju mam dwie czerwone, udało mi się je kupić po sporej obniżce cen :). W dużym pokoju choć są dwa okna, mam tylko jedną, granatową - tą kupiłam sobie w prezencie urodzinowym wraz z obrusem widocznym powyżej. A hiacynty, które tak się słaniały, przełożyłam do zwykłych słoików, które obwiązałam tasiemkami, myślę, że uroczo tak wyglądają :)

Dziękuję Wam za Wasze odwiedziny :) na prawdę miło mi, że podoba się Wam to co pokazuję, i że Was inspiruję :)

Pozdrawiam z deszczowego :/ Vikhammer, ja też nie lubię odwilży zimą, pewnie jutro będzie ślizgawica :(
Dagmara

Urok babcinej koronki

2011-01-13T17:49:00.000+01:00

Witajcie :)
W końcu pokazuję moją witrynkę - zaaranżowaną i w docelowym miejscu :)

Szybki witrynki ozdobiłam wzorkiem koronkowym. Nasze babcie miały wspaniały pomysł na ozdabianie w ten sposób półek :) Tylko u mnie bajer polega na tym, że są to naklejki, łotakie:

Dostępne w sklepie, gdzie po części sprzedawane są przydasie do robienia kartek, scrapbookingu. A ja, uwielbiam wykorzystywać takowe rzeczy, do całkiem innych, niecnych celów ;)

Okleiłam także dół klosza (swoją drogą, wysoki szklany klosz chodził za mną od dawna i tego kupiłam sobie w Szwecji - latem, tam o wiele taniej mają, niż tutaj)

Myślę, że słoikom w takiej szacie też byłoby dobrze :) A tu odkrywam przed Wami kolejny kawałek pokoiku ;)

Czerwień na razie króluje (wszystko przez zasłonki) ale jakże mi się podoba to połączenie kolorystyczne czerwieni z bielonym, postarzonym drewnem, wikliną.

Przy okazji chciałam Was dziewczyny przywołać do porządku! Kurcze, gdzie nie wejdę na bloga tam zrzędzenie na zimę, wypatrywanie, baaa zaklinanie wiosny! Cholerka, mamy styczeń!!! Kalendarzowa zima ledwo się zaczęła... Plzzz! Wiem, że to taka nasza narodowa skłonność do marudzenia - zawsze się coś znajdzie - oj, ile ja bym sobie ponarzekała na różne rzeczy ;) Wiecie, ja też tęsknie za słońcem. Bo tu gdzie mieszkam promienie słoneczne przez pół roku nie docierają... Widzę je przez okno, od czasu do czasu po drugiej stronie wody, na górach, i tyle. I choć mi w domku ślicznie pachną hiacynty, to nie są żadnym zwiastunem wiosny! Będą, jak mi zakwitną na trawie, na dworze :P I tyle na ten temat :)

Pozdrawiam, pięknej zimy Wam życząc :)
Dagmara

Świąteczna kartka jak dobra wróżba

2011-01-09T14:24:00.000+01:00

Lubię na nią patrzeć. Ma w sobie tyle świątecznej magii :) tyle durnostojek na półkach :) i za każdym razem spoglądając na nią, odkrywam nową rzecz. Ostatnio zauważyłam pyszczek małej myszki / szynszyli? :) Ową kartkę wraz ze świątecznymi życzeniami, moja rodzinka dostała w 2002 roku od mojego kuzyna. Kartka ciągle jest, bo lubię zatrzymywać na pamiątkę ładne kartki, kuzyna zaś już nie ma...

Pokazywałam jakiś czas temu fragment mojego regału. Oto i on:

Po kliknięciu na zdjęcie, można przyjrzeć się jej bardziej ;)

Może jeszcze nie taki jak z kartki, choć wiele rzeczy posiadam i mogłabym ją podobnie zaaranżować ;) Ale niektóre są jeszcze w Polsce. Mój regał był wcześniej witryną, ale że stłuczone miał kilka szybek to ktoś ją wyrzucił. U D. służył jako "szafa" na ubrania i regał na męskie przydasie... Któregoś dnia się za nią wzięłam z Mężem :) wytłukliśmy jedną z szybek, bo wyjąć się jej nie dało (drzwiczki miały połamane szprosy i wybite szybki, z resztą szprosy poziome nie pokrywały się z półkami i i tworzyły nowe poziomy, co mnie denerwowało... :P ) No i pobieliłam ją tak samo jak witrynkę - klik.

Dekoracje na niej pewnie się zmienią ;) np wieży tu nie będzie, bo mi nie pasuje :P
A ja z moim D. na razie robimy różne "cuda niewidy" w naszym pokoiku, które pokażę za jakiś czas, no i w końcu cały pokój ;)

Poniżej hmmm, pałeczki? również z rabunku, kojarzą mi się z rączkami od skakanki, ale nie są, bo końcówki są nierówne i widać jakby były wtykane w ziemię, ale do czego służyły? może do jakiejś gry? znalazłam tylko dwie.

Dziękuję Wam za wszystkie miłe słowa i życzenia :)
Pozdrawiam i składam najlepsze życzenia na 2011 rok :) dziękuję za miniony :* za to, że jesteście :)
Dagmara :)

Szczęśliwiec i życzenia świąteczne :)

2010-12-21T18:52:00.000+01:00

Witam wszystkich :)
Dotarliśmy wczoraj szczęśliwie do domku :) Wybyliśmy z Trondheim o 17.30 a do domu dotarliśmy o 23.30 - wczoraj. Także długa droga za nami! Wszędzie śnieg! :)))) a w Polsce jest o wiele widniej niż tam gdzie mieszkam! i słoneczko dziś świeciło (jak ja dawno słońca nie widziałam!) :P

Dziękuję za wszystkie komplementa odnośnie domku!!! :D cieszę się przeogromnie, że Wam się podoba :)))

No ale do rzeczy, losowanko odbyło się systemem komputerowym ;) random. Wklepałam nr 66 - a co tam, wszyscy, którzy się wpisali brali udział, zasady są po to, aby je łamać ;)

Teraz poproszę o werble i 3-ka:
Czyli zwycięzcą konika na biegunach zostaje Majowa Babcia!!!

Serdecznie gratuluję :))) i proszę o adres na dagoma@op.pl

Dziękuję wszystkim za zabawę :) i za podzieleniem się ze mną swoimi ulubionymi kolędami :)

A na zakończenie żegnam się norweską karteczką, tak niewiele a jednak z Norwegią się kojarzy i jest taka ciepła :) autorem zdjęcia jest Pål Bugge.

Wszystkim, którzy zaglądają pod norweskie niebo chciałam życzyć
Wesołych, zdrowych świąt Bożego Narodzenia!

Wyczekiwana noc nadeszła,
tysiącami gwiazd przybrana.
Świat calutki się raduje,
Dziecię pokój nam zwiastuje.
Ojciec syna nam darował,
by świat cały umiłował!

Cieplutko pozdrawiam życząc spokojnych przygotowań!
Dagmara :)

Chatka z piernika, pierniczki i prezent

2010-12-18T15:02:00.001+01:00

Witajcie :)
Ostatnio bawiłam się w architekta :) i zbudowałam chatkę z piernika, baaa nawet choinkę posadziłam ;) Nie powiem roboty przy tym było trochę i ciut ciut :P

Tutaj domek nocą:

Pisałam ostatnio o serdeczności :) Jakiś czas temu sprawcą mej radości była przesyłka od Bei :) która prowadzi kuchennego bloga pt. "Bea w kuchni" - klik. Jeśli ktoś jeszcze nie zna jej bloga to polecam, pewnie każdy zgodziłby się ze mną, po obejrzeniu smakowitych zdjęć i przepisów: "oczy by jadły" :)))

Bea podarowała mi piękną śnieżynkową foremkę :) (niestety w Polsce ubogo w tym zakresie :/ co prawda w sklepach internetowych coś niecoś ruszyło i jest coraz lepiej, a ja wzbogacam swoje zasoby foremkowe, zarażona po części od Uli) i ostatnio mogłam trochę popierniczyć i polukrować :)

Dzięki tej Dobrej Duszycce, mogłam poznać przyprawy takie jak kardamon wędzony (po lewej) i tonkę o zmysłowym zapachu, który kojarzy mi się trochę z wanilią :) O ich wykorzystaniu jeszcze będę pisać :)
Beatko, dziękuję Ci jeszcze raz z całego serducha :*** :)))

Mogłabym jeszcze pisać i pisać o różnych rzeczach, ale czas nagli :/ Czy Wam też zajmuje tyle czasu pisanie postów? :/ Tyle rzeczy chciałam jeszcze zrobić w związku z nachodzącymi świętami Bożego Narodzenia i lipa :/ czas uciekł mi przez palce, a my jutro na wieczór wybieramy się w dłuuuugą trasę do Polski (ponad 24h w trasie samochodem, promem) bo "Do domu czas na święta", nucąc za Sławkiem Uniatowskim :)

Losowanie candy także odbędzie się w PL.

P.S. Kochane :) nacisnęłam niechcący "publikuj posta" w trakcie jego pisania ://// buuuu, także już poprawiony - skończony wysyłam w wirtualny świat :) eh... i uciekam, bo Mąż się denerwuje, a pakować się musimy no ;) :*************
Wasza Dagmara :)

Stary telefon i ludzka życzliwość

2010-12-15T18:26:00.000+01:00

Jak przyjechałam do Norwegii w lipcu, to czekał na mnie tenże stary telefon. D. go gdzieś znalazł :) Akurat w lipcu Basia pisała o swoim telefonie o tu. Bardzo podobnym :) W końcu pokazuję i ja. Strasznie mi się on podoba i wprowadza fajny klimacik do pokoju :)

Ostatnio spotyka mnie dużo bezinteresownej życzliwości, od osób mi nieznanych :) Dziś na przykład, postanowiłam wybrać się do sklepu samochodem. Małżonek mój i Tato ostatnimi czasy bywają na jakichś delegacjach, a ja jestem sama w domku. Zostawili mi samochód. Nie wiem jak tam u Was bywało "na początku jazd", ale jak z kimś z boku jadę to czuję się pewniej, ale jak mam sama jeździć... :P Wiem, że muszę... Także poszłam odśnieżać samochód. Sąsiad z domku obok przyszedł sprawdzić pocztę (a skrzynki pocztowe są klika sztuk pod daszkiem jak na zdjęciu z poprzedniego postu). Ja patrzę, a on po chwili przychodzi z taką specjalną szuflą do odgarniania śniegu i zaczyna odgarniać śnieg za moim samochodem! Możecie sobie wyobrazić moje zaskoczenie! :) Zwłaszcza, że trochę śniegu było za nim, po tym jak przejechał drogą "samochód odśnieżający" i śnieg zgarnął akurat pod tylnie koła. Pomyślałam, że w sumie to podjadę do przodu (pod górkę) i potem cofnę do tyłu w lewo i tak wyjadę na drogę, więc niepotrzebnie Pan o dobrym sercu się męczy... Ale okazało się, że przy 0'C za nic nie mogłam podjechać do przodu, bo koła obracały się w miejscu :///

Pan stał i czekał aż ruszę, zaczął pokazywać na migi, że mam jednak cofnąć do tyłu na drogę i że powinno mi się udać :))) Mówił coś po norwesku i tyle co zrozumiałam to "tilbake" (znane mi z rachunków po zakupach "velkommen tilbake" - "zapraszamy z powrotem" ;) i "bra" (czyli dobrze, a kojarzy mi się ze słowem "dobra"). Jak cofnęłam to zaczął z przodu samochodu odgarniać śnieg, bym mogła skręcić samochód, który stał w poprzek drogi - na prostą. Po tej gimnastyce udało się :) A ja cóż, mogłam tylko rzec "tusen takk" co ozanacza "tysięczne dzięki" i pojechałam :))) Ów Pan, to staruszek, który jak widzi mojego Tatę to zawsze zagada, znany już nam ze swojej życzliwości, bo kiedyś Tacie rozładował się akumulator i od razu przybiegł jak dobry duszek z pomocą :)

Myślę, że starsi Norwegowie to bardzo serdeczni ludzie :) Jak "mieszkaliśmy" w Oppdal, to idąc przez miasteczko i mijając staruszków, zawsze uśmiechali się i mówili "haj" na powitanie, z uśmiechem :) Ciężko mi jeszcze na tę chwilę powiedzieć jacy są inni. Nasi właściciele (mieszkający nad nami) rozmowni raczej nie są, i serdeczni mało co. Za to w Oppdal właścicielka mieszkania, często pojawiała się i mówiła do mnie po angielsku, wiedząc, że nie znam ich języka. Pytała czy okolica mi się podoba itp, ale też głównie mówiła o śmieciach (to temat na inny post ;) i ich wyrzucaniu :P (tu sortuje się śmieci). Także raczej pozytywnie ją zapamiętałam :)

O innej życzliwości napiszę niebawem :)
Dziękuję za Wasze odwiedziny,
Dagmara :)

All the beautiful winter ;)

2010-12-13T18:48:00.000+01:00

Witajcie :)
Zima u nas na całego, o czym zaraz się przekonacie, po obejrzeniu zdjęć :) Zaopatrzyłam się w buty (rzekomo na mrozy do -40'C). I zima mi nie straszna. A swoją drogą, owe buty podobają mi się od czasu, gdy je po raz pierwszy zobaczyłam w norweskiej gazecie o wnętrzach ;) ok 3 lat temu...

Wspomniane przeze mnie śnieżynki i miłość do ich kształtu - można na przykład teraz zauważyć ;) Na torebce są jako odblaski. Nosicie odblaski? Kiedyś pani kasjerka w sklepie jak popatrzyła na moją torebkę, stwierdziła, że mam fajne ozdoby, i baaardzo praktyczne :) Doczepiam je do swoich torebek, tylko Mama czasem marudzi (jak mamy lato), że mogłabym w końcu te śnieżynki zdjąć :P (mam jeszcze kształty: misia, banana, żarówkę, kółko, aniołka i paski - te, przyczepiane do rękawa kurtki). Muszę przyznać, że tu w Norwegii bardziej zwraca się na to uwagę, aby być widocznym o zmroku. Zwłaszcza o tej porze roku, gdy bardzo szybko robi się ciemno. Nawet psy mają nakładane specjalne kamizelki odblaskowe :) I muszę przyznać, że Tato zakupił naszemu Dżekiemu takową kamizelkę. Niestety po ubraniu go w nią, pies strzelił focha, uciekł za kanapę i nie dał się wyprowadzić :((( Dżeki po prostu nie chciał się wyróżniać, wśród innych kumpli eh... (mowa o PL ofkors).

~~*~~

All the beautiful things, All the beautiful christmas jak i Fotopastelė to blogi, na które uwielbiam zaglądać :) Pewnie większości znane ;) Sposób kreowania rzeczywistości przez autorki Lorettę jak i Elzė, na potrzeby fotografii jest po prostu obłędny :) To dzięki zdjęciom haftów Loretty, spojrzałam inaczej na same hafty :) i dlatego tyle się ich tu przewija i pewnie będzie :)

A zima? piękna jest :)

Powyżej domek, który wzbudził Wasze zainteresowanie. Wyjaśniam wszem i wobec, że takie domeczki są miniaturkami dużych domów, budowane dla dzieci, aby mogły bawić się w dom :) Peeełno tu takich ;)

Pozdrawiam cieplutko,
Dagmara :)

Zimowy słodziak :)

2010-12-09T18:01:00.000+01:00

Witam moich Czytelników :)
Przedstawiam Wam zimowego słodziaka :) dawnooo temu gdzieś go zobaczyłam i tak czekał (w zdjęciach z haftami do wyhaftowania ;) aż w końcu go sobie haftnęłam, a co? :P no słodki jest, nie??? :) i kocha śnieżynki tak jak ja :)))))))))

Pierwszy raz haftowałam na lnie. Oj nie jest to proste zważywszy na to, że wątek i osnowa są sobie nie równe grubością i nie jest to tkanina do krzyżyków, więc krzyżykowałam na oko i krzyżyk krzyżykowi nie równy, ale ma to swój urok :)

Pozdrawiam :)
Dziękuję za Wasze odwiedziny, witam nowych Czytelników - naprawdę mi miło :) Licznik pokazuje dosyć sporo wejść w ciągu dnia, a może reszta osób ujawni się chociaż raz i słówko zostawi w komentarzu?
Dagmara :)

Zimka, biegunowce poraz kolejny...

2010-12-07T18:22:00.001+01:00

Witajcie :)
U mnie pogoda podobna do tej co w Polsce aktualnie :) Jak u Was było -12'C u mnie też, teraz macie gdzieś przy 0'C i ja też, aktualnie -0,6'C i prószy sobie śnieżyk (a ostatnim razem padał gdy o tym pisałam, potem był mróz) także świeżej bieli się przyda :) Chlapy na szczęście nie mamy, tylko taka zimka jak na zdjęciach - robionych dzisiaj.

Do moich ptasich podopiecznych, dołączył taki zimowy ptaszek:

Jak wiecie uwielbiam rzeczy w starym stylu, no i się za takimi oglądam :P miś to zawieszka na choinkę (i nie tylko) cudak nie? :)

Ale powracając do biegunowców ;) to:

I taki, dodatkowo też na kółkach i klateczka metalowa (upolowana na klamociach) na podgrzewacz, ale dla ptaszków będzie jak znalazł :)

Dla porównania, dwa biegunowce razem:

Przypominam o biegunowym candy :) choć wychodzi na to, że nie wiele osób jednak je lubi... a może kolęd nie lubicie? ;)

Pozdrawiam,
Wasza Koniara Biegunowa :)

Candy dla miłośników bujanych koników :)

2010-12-03T19:56:00.002+01:00

Ostatnio mam szczęście do ukochanych koników na biegunach :) bo wiadomo święta Bożego Narodzenia za pasem i koniki królują jako ozdoby na choinkę :) a ja mam radochę :) pomału staję się kolekcjonerem normalnie ;) Wiem, że zaglądanie na blogi, które pokazują wnętrza zarażają :) a to bieleniem mebli w domu, a to wszędobylskimi groszkami ;) itp. Ręka do góry - kto się zaraził ode mnie miłością do koników? Wiem, że wszyscy je kochają, ale może ktoś zaczął oglądać się za nimi ostatnio bardziej? ;)

Zawieszki z chłopcem na koniku nabyłam dwie, bo jednym z nich chcę się podzielić z kimś, kto tak jak i ja lubi koniki na biegunach - rzekomo Przyjaciela Wiosny, jak to śpiewała Urszula, a jednak ukochał go sobie grudzień :) Powodów do candy mogę wymienić wiele:
- nastał mój ukochany miesiąc
- Mikołajki
- niedługo moje imieninki
- 13 grudnia minie 2 lata odkąd zaczęłam moją przygodę z blogowaniem, dzięki której poznałam tyle wspaniałych, serdecznych ludzi (o czym też będzie później :)
- Boże Narodzenie

Zasady zabawy:
- pozostawić pod tym postem swój komentarz
- posiadać polskiego bloga, candy dla rodaków jednym zdaniem ;)
- na swoim blogu umieścić informację o candy, z powyższym zdjęciem i odnośnikiem do candy
- napisać w komentarzu - jaka jest Wasza ulubiona kolęda? i dlaczego? może też w czyim wykonaniu ją lubicie?
- zalogowanych na blogspocie, nie posiadających bloga też zapraszam do zabawy

szczęśliwca wylosuję 21 grudnia

Przy okazji napiszę o mojej ulubionej kolędzie (od kilku już lat), jest nią "Bardzo cicha noc" w wykonaniu Ryszarda Rynkowskiego. Wiem, że jest smutna. Ale ma w sobie to coś... Święta spędzamy w Polsce co prawda, ale już nie będzie z nami Babci...

Pozdrawiam cieplutko w ten zimowy czas,
Dagmara

Panie, Panowie - decha!!!

2010-11-30T18:54:00.000+01:00

Pod tytuł:

"W dechę, czyli swoisty urok brzydoty" - cz. II - "norweska" ;)

Dla niewtajemniczonych i pragnących poznać cz. I odsyłam tu - klik

"Decha" to w sumie kilka dech składających się kiedyś na drzwi wejściowe (może i niech Tacie będzie) do "chlewiku" :P (z tyłu jest deska łącząca po przekątnej) a tak ją wykorzystałam:

Tak jak i poprzednią na tło do haftów :) Przy okazji mogłam w końcu wykorzystać dwa uchwyty do latarenek, które w moim "polskim" pokoju nie mogły sobie znaleźć specjalnie miejsca (jedna wisiała nad łóżkiem). Myślę, że dobrze im tutaj :) Poniżej moje hafty w ramkach, które pierwotnie były zielonkawe - jak ta z konikiem na biegunach, ale nie pasowały mi kolorystycznie do koncepcji, więc pomalowałam na biało i obdarłam brzegi:

A poniżej zbliżenia i taki komentarzyk przy okazji: często dostaję od Was mejle z pytaniami:

- czy mogę Wam nadesłać wzór haftu?

Ja z reguły nie mam wzoru, tylko haftuję ze zdjęcia - także macie moje osobiste pozwolenie na haftowanie z moich zdjęć ;) haha, tylko miło by mi było, jakbyście napisali, że wzorek macie "ode mnie" ;) jak już pokażecie na blogu, i tyle :)

- Drugie pytanie to skąd biorę te zdjęcia/wzory?

odpowiedź jest prosta - z internetu :) czasem jak się wciągnę to godzinami siedzę i szukam jakichś fajnych wzorków, wpisuję hasło w google, w grafice - z reguły po angielsku i szukam, szukam... i czasem coś fajnego znajdę :)))

Także tak słodko mamy nad łóżkiem - z miłymi sentencjami na "dzień dobry" i na "dobry wieczór" ;)

I nasze "królewskie łoże" z ikei. Strasznie marzył mi się EKTORP - klik również ikeowski, taki 3-osobowy i rozkładany do spania. Kanapa ma swój urok i te pokrowce do wymiany - ach... może stać w salonie, a jak goście się pojawią to zawsze mieliby gdzie spać :) Na razie posłużyłaby jako nasze łóżko,ale... nie dość, że zachwytem do niej pałałam tylko ja (!!!) bo szanownemu małżonkowi coś się nie widziała... to jeszcze jak się położył w sklepie na rozłożonej, to stwierdził: "Kochanie - nigdy!"...

chlip, chlip...

Dlaczego? bo jest cholernie nie wygodna do spania :( Przyznaję z bólem serca :( Czuć pod plecami każde złącze :/ jest miękka, nie do spania jednym zdaniem...

A nie muszę chyba nikomu pisać jak ważne jest łóżko? ;) Ostatnio puszczano w tele fajną reklamę ikei o łóżkach właśnie (ta szwedzka, z dziećmi) więc wiecie o co chodzi... :P Naszym łupem okazał się HEMNES - klik. Taki skandynawski styl, więc coś dla Dagmary :) O dziwo Małżonkowi się spodobało :) Za dnia jest kanapą, w nocy łóżkiem 160x200cm. Ciekawy design.

Ma niestety wady. Jest na dwa cienkie materace... a my kupiliśmy grube. Jak robi się z niego "kanapę" i nakłada jeden materac na drugi, to robi się trochę za wysoko do siedzenia :/ Można jeden z nich odłożyć w inne miejsce (jak się je ma :P). Oczywiście wiedzieliśmy, że będzie wysoko, ale cenimy sobie dobre materace, wygodę i wyspanie się :P Materac musiał być twardy! bo nie znosimy, miękkich... No i następna wada - jak twardy i zatem gruby materac, to i ciężki, więc jak "składa się" łóżko to jeden z nich należy zdjąć, aby wsunąć szufladę, bo jak jeden jest na drugim to nie można jej wsunąć :( takie moje sugestie, jakby komuś się takowe zamarzyło ;)

Mi się jeszcze do niego marzy stos poduch, ale to sobie z PL nasze przywieziemy i będzie można oprzeć się na miękkim :) Poniżej zdjęcie, które nie powinno tu zaistnieć... bo takie depresyjne jest... Tak wcześniej wyglądała ta ściana, urządzona "po męsku"... może lepiej nie komentujcie? :P Przyznaję trochę bałaganu ja zrobiłam, jak przyjechałam i nie miałam za bardzo gdzie się rozlokować... ale te śrubki, baterie itp na wierzchu - grrr... i brak klimatu, ale pomału robi się nastrojowo, choć i tak szukamy innego mieszkania... a znaleźć te odpowiednie, eh :P

Pozdrawiam serdecznie,

Dagmara :)

Rabusiem być...

2010-11-29T19:40:00.001+01:00

Pamiętacie jak pisałam o domku, który chcieliśmy kupić za grosze? ;)
W odpowiedzi dostaliśmy, że domek będzie zburzony, a ziemia na sprzedaż, za jakieś 2mln kr. Wyglądał tak:

Może nic szczególnego, ale pomalować go np. na biało z niebieskimi okiennicami, ramami okien i drzwiami wejściowymi - tak jakoś mi się marzy :) - zrobić "jakoś" zagospodarowanie terenu i byłoby FAJNIE. Widoki z okien, które rozciągają się w lewą stronę od budynku - niebiańskie:

W środku duży salon z kominkiem (o tak tak!!! :)

Pomalować deski na biało - tzn. rozbielić jak witrynkę ;) Dobra koniec marzeń! I to nie jest tak, że mamy tu nagle lato ;) zdjęcia są bodajże z czerwca. Domek był zabity dechami, ale ciekawscy poodrywali co nieco i "można było" wejść do środka, co też uczyniliśmy. Było tam trochę śmieci jak widać na zdjęciu powyżej, trochę mebli, poniszczone wszystko. Wróciliśmy z pustymi rękami, i mieliśmy po coś wrócić, ale nie udało nam się w sierpniu - przed wyjazdem do Polski. Za to teraz - tak. Tak wygląda zdjęcie robione w czwartek - wieczorem:

Domek zniknął z powierzchni ziemi... Na szczęście udało nam się odwiedzić go, nim kompletnie zniknął. Niestety z wrażenia zapomniałam aparatu i nie pokażę Wam zdjęć jak wyglądał, gdy go "rozbierano": połowa domku, porozrzucane jakieś rzeczy... koparka, dwa kontenery. Obok stała jeszcze cała komórka, do której wcześniej nie wchodziłam... a tam SAME SKARBY :) Była gdzieś 21.00, siarczysty mróz i pełnia - dzięki niej było widno - bo też śnieg dookoła. Skoro miało to wszystko iść na śmieci, zostać przez jakąś koparę zniszczone - przygarnęłam sobie te rzeczy ;) bez żadnych skrupułów :P Dla zwykłego śmiertelnika to śmieci, które może i by trafiły do mojej klamociarni i tam musiałabym zapłacić za nie "trochę":

A wcześniej tam robiłam zakupy i nabyłam ramę okienną - inną niż na zdjęciu, większą - i wspomnianą dechę o której wkrótce na blogu :) Straszliwie marzył mi się stary zagłówek! i proszę marzenia się spełniają! :))) - na razie szoruję go mleczkiem. Na ramę okienną też od dawna choruję - dlatego też kupiłam :/ ale obie się przydadzą :)

Nie ma to jak mój Tato - i założę się, że jak też wiele osób, które tu zaglądają od niedawna i "nie kumają czaczy" i terminu "wrażliwa inaczej" ;) - popukają się po głowie i stwierdzą: Wariatka :) - zachwyca się śmieciami :))) Mój Tato, który specjalnie nie zna moich upodobań, po zobaczeniu dechy, czyli starych drewnianych drzwi, spytał: "I wy jeszcze za to zapłaciliście???!!! O.o za ten "chlewik"???" (Wypraszam sobie :P) niestety Tato zaczął tak nazywać mój pokój :( ja już tu nie napiszę kto ma u siebie chlewik... Nie mógł się nadziwić, że coś takiego może się podobać... Rama okienna wyglądałaby "jakoś" wg. niego - jakbym ją pomalowała... A mi się ona podoba właśnie taka odrapana! :P Także nie mam łatwo... nie wiem czy komentarze do mych dziwnych upodobań powinnam przemilczeć? czy też się bronić... tylko nie wiem po co ;)

Wszystkich skarbów nie pokazałam. Jak się urządzę to będą się na pewno przewijać na zdjęciach :) Urzekł mnie ten stalowy klosz, który widzicie na powyższym zdjęciu, i na pierwszym jego cudowny uchwyt!!! :) Jak myślicie - do czego służył? może trzymano pod nim chleb? Bo tylko to przychodzi mi do głowy. Nie wiem jeszcze do czego go wykorzystać, macie jakieś pomysły?

Jak domek stał już bez dachu, to na podłodze, wśród różnych śmieci, były porozrzucane stare nuty. Porozrywane, błyszczały się jak brokat od mrozu. Ile dało się to wyzbierałam. Trafiły mi się prawdziwe perełki!!! bo z 1890 i 1891 - też rozerwane, po jednym utworze...

Stare, kilku stronicowe gazety z 1904 r.

Zabrałam także gazety dla pań z 1955 r. Myślę, że w domku mieszkał kiedyś architekt, bo było też trochę z 1922 r. rzutów, przekrojów - wykreślanych ręcznie, porozrzucanych tu i tam... niestety nie zdążyłam ich zabrać :(

Także - rabusiem być czasem można i ocalić od zapomnienia, to co już dawno zapomniane...
Pozdrawiam :) - nie marudźcie! ja mam minus10-12'C za oknem ;)
Dagmara

Gdy fioletem osnute są dni

2010-11-26T19:15:00.000+01:00

Witajcie :)
Pamiętacie o tym, że w tą niedzielę zaczyna się adwent? U mnie co prawda nie fioletowo, tylko w bordach i czerwieniach. Tutaj w Norwegii, chyba we wszystkich sklepach z dekoracjami, sprzedawane są teraz cyferki "1,2,3,4", które przyczepia się do świec, są też świeczki w promocji, np bordowym kolorze, lub też fioletowym. Myślę, że więcej tutaj adwentowych dekoracji, promocji "krzyczących" że adwent "tuż tuż" niż u nas w Polsce - gdzie można kupić adwentowy świecznik na okno i gdzie jeszcze mało gdzie jest napisane, że on "adwentowy" i ludzie przeważnie zapalają go w oknie na kilka dni przed Bożym Narodzeniem :P U mnie takowy też będzie się palił w oknie - już w niedzielę :)

Przy okazji mała odsłona regału z naszego pokoiku, który ostatnio też bieliłam :) Konik na biegunach "światowiec" przybył ze mną z Polski - w walizce ;) tego dużego (pokazywanego na zaklinaczce) musiałam zostawić :( ale zabiorę następnym razem ;)

Świeczki będą na talerzyku - bez obaw ;)
Pozdrawiam i miłego weekendu życzę :)
Dagmara

Świecznik w zimowej oprawie, hafty

2010-11-24T18:43:00.000+01:00

Witam Was cieplutko,
Wiem, że troszkę mnie tu nie było, ale czas mi tak szybko pędzi, a ja mam ręce pełne roboty. O 8.00 rano tu jest tak ciemno, że bez szans - nie wstanę... i o 16.00 też już mrok :( u Was też tak szybko? Wiem, że dziś w PL śnieżyk sypał. Mam tu TVP Polonia od 3 tygodni - jedyny polski program (ale to dobrze bo jak oglądam norweską tele to uczę się angielskiego - oni tu nie dają lektora, tylko napisy norweskie, co ma swe plusy bo język ang. wpada wtedy w ucho, a dużo tu puszczają filmów i serialów w tymże języku, norweskie programy też oglądam czasem - osłuchuję się z językiem ;) u mnie śnieg nie pada, za to mamy dziś -8'C.

Dziękuję Wam za wszystkie ciepłe słowa. Dziś odbyło się ostatnie pożegnanie mojej Babci. Boli mnie to, że nie mogłam tam być, że nie mogłam odwiedzać jej w szpitalu w ostatnich dniach życia... Ostatnio widziałam ją miesiąc temu, 24 października, nie wiedziałam że to ostatni raz... Za miesiąc Wigilia i pierwsze Święta bez niej... Wiem, że takie jest życie. Choć mi smutno, to nie załamuję się, bo wierzę w życie wieczne :)

Ostatnio brałam się za wszystko i za nic, więc za bardzo nie miałam co pokazać. Dlatego teraz prezentuję świecznik. Udekorowany koralikami, filcowymi gwiazdkami i śnieżynkami i świeczkami (te z ikei jakby co):

Jest zimowy, ok? nie świąteczny :P Nie ma tu bombek itp. Śnieżynki kocham - o czym jeszcze będę nie raz pewnie pisać ;) A że śnieg za oknem mam, to mogę w końcu ten motyw wykorzystywać i się nim otaczać :)
Przy okazji fragment naszego pokoju, który w końcu przestał na mnie działać depresyjnie:

Nad łóżkiem decha :))) o której wkrótce napiszę. Do pisania i pokazania mam dużo, może uda mi się w najbliższym czasie trochę nadrobić.

Powyżej uchwyty z których sobie wymodziłam wieszak (pokażę).

A ten hafcik trafił ostatnio do maleńkiej Oliwii, urodzonej w Norwegii, w lipcu. Ale dopiero teraz udało nam się ją odwiedzić, no i jej rodziców :) Z reszt jak tu byłam ostatnim razem, poznałam trochę osób (znajomych Męża - Polaków) w podobnym wieku do naszego, którzy układają tu sobie jakoś życie. Nie planują powrotu póki co. I cieszy mnie fakt, że to fajni ludzie :) a to już jakieś plusy dodatkowe mieszkania tutaj.

Zaczęłam też haftować cosik i eh, okazało się, że do ramki mi się nie zmieści :/ i zmieniłam kanwę na tą o mniejszych oczkach (czy jak to się tam mówi?). Także sama nie wiem już co mam robić haftować, bielić, sprzątać, prasować...? :P

Trzymajcie się cieplutko. Dziękuję za każde odwiedziny, fajnie wiedzieć, że tyle osób czyta mnie spod norweskiego nieba, albo przynajmniej kojarzy tę krainę z autopsji :)
Dagmara

Są takie chwile...

2010-11-23T07:34:00.000+01:00

Przybądźcie z nieba na głos naszych modlitw,
mieszkańcy chwały wszyscy święci Boży;
Z obłoków jasnych zejdźcie aniołowie,
Z rzeszą zbawionych spieszcie na spotkanie.

Anielski orszak niech twą duszę przyjmie,
Uniesie z ziemi ku wyżynom nieba,
A pieśń zbawionych niech ją zaprowadzi,
Aż przed oblicze Boga Najwyższego. (...)

Piękna pieśń żałobna, która powinna być śpiewana radośnie, gdy ktoś zmierza na spotkanie z Panem, jednak śpiewana smutnym głosem, bo nam smutno, że nasza wędrówka na ziemi z tą osobą dobiegła końca...

Wczoraj odeszła moja Babcia.